woensdag 24 augustus 2016

Soldiers of Love en krekels op stekels

Zo rond mei-juni begint bij mij de festivalmicrobe lustig te kriebelen. Vaak is Pinkpop al geweest en is het aftellen naar Rock Werchter.
Dat kan de hel zijn, zo een festivalweekend, of in ons geval na de komst van de kinderen, -dag.
De hel dan vooral als het water giet, je tent een beetje onder loopt en al je kleren toch half nat zijn ondanks dat ze in plastiek zakken zaten. De hele wei is een moederpoel, je verloor er al minstens 1 schoen in en neerzitten in die modder is eigenlijk geen optie want je laatste propere broek heb je al aan. Gegarandeerd heb je in je vriendengroep een zager mee die steen en baan klaagt over het weer. Dat het toch wel erg nat is en om alle clichés te omvatten, dat het geen zomers meer zijn gelijk vroeger.

Maar zo een weekend of dag kan ook hemels zijn. Een blauwe hemel, een frisse pint in een bekertje dat niet kapot is, een perfect gebakken festivalfriet, een zalig optreden en je favoriete groep die net als allerlaatste dat nummer speelt waar je op hoopte. Met bergen slappe lach hebben, volledig me zijn in een optreden en je compleet laten gaan, chillen op een stuk plastiek dat dient als verzamelplek van volk en gerief dat mee is.

Ik doe dat graag, festivallen. Ik had dan ook gigantisch veel spijt dat ik dit jaar niet op Rock Werchter was. Nog steeds geen idee hoe dat is gekomen. Twijfelen over welke dag, dan wel, dan toch niet, misschien beter Pinkpop? Of toch gewoon Werchter?
Maar er werden geen kaartjes gekocht en de verkozen dagen bleken uitverkocht.

Ik werd dan ook compleet overdonderd door een laat gevoel van FOMO, toen werchter gedaan was. Zo erg dat ik begon te zagen gelijk een klein kind. Ik wou naar Pukkelpop, nah. De Vent, die kon geen verlof meer nemen, dus zocht ik een stoere chick om me een dagje te vergezellen naar Kiewit.
Ticketjes voor de donderdag werden gekocht en er werd verlangend uitgekeken naar een top festivaldagje!




Stik al die vlagjes eens bij elkaar zeg...
 
Petit Bazaar werd ingekleed in kerstsfeer. Je kan niet vroeg genoeg beginnen met een beetje HoHoHo-sfeer!

Waarom zijn alle kerken niet roos en opblaasbaar?

Festivalfood gaat er ook wel op vooruit. je moet niet persé nog dagen leven op een dieet van frieten, durum en hamburgers. In het FoodWood stonden veel foodtrucks met echt lekkere dingen!
 
Al kon je in deze foodtruck insectenspul kopen. Een potje wormen, een meelwormloempia en een krekel op een stekel. Een beest op een satéstokje dus. Niet direct mijn ding al was die krekel op die stekel wel grappig gekozen.
 


Maxi relaxi op ons gat.
 

Ooooooh Alex...
 

Ooooooo Miles...

 
En een applausje voor wat no doubt de grappigste marketingvergadering ooit moet geweest zijn. De reclamecampagne om je vuilnis niet gewoon op de wei te gooien maar in de vuilnisbakken was subliem!
 
Omdat ik precies ook vond dat 'eentje geentje is' werd er de week van het festival nog beslist ook zaterdag te gaan. Met mijn harem mannen deze keer, die volgens haar waren uitgekozen volgens kwaliteit en niet kwantiteit. Ik kan dat bevestigen
Ik weet dat de juffrouw al jaar en dag op Pukkelpop zit, het kwam er alleen nog nooit van haar eens in het echt te zien. Haar blog was zowat de eerste ooit die ik las en ik deed ook werkelijk een beetje pipi in mijn broek van het lachen. Nog steeds de grootste zonde van vorig jaar, dat ze stopte met bloggen.  Maar ik mocht har dus nu wel even in het echt zien! Better stuff dus.
 
Na 5 minuten stonden we op petit bazaar mee te dansen op All I want for Christmas is You van ons Mariah, na 10 minuten besloten we dat het tijd was dat we zelf maar eens moesten optreden op Pukkelpop. Enter Jingle Jam, een soortement van karaokebar maar dan met 2 echte gitaristen en een echte drummer. Omdat het allemaal al wat vrolijker mag zijn ten tijde van een festival kozen we voor Soldiers of Love, inclusief de dancemoves uiteraard.
Zingen uit volle borst, met dancemoves en met publiek, het is eens wat anders dan alleen pinten drinken.
Om maar te zeggen, misschien is het niet slecht dat de juffrouw en ik ver weg van elkaar wonen. Want als wij samen zouden unleashed worden, het zou vonken geven zeg ik u.
 

 Mijn kwalitatieve harem
 


 Ooooh Sam....
 
 Aanvulling van vriendjes iets later op de dag.
 
 Ertebrekers
 
 oooooh Max...
 

 
Dat ik nu mijn festivalzomer op het gemakske ga afsluiten. Ik kan al een beetje uitkijken naar volgend jaar. Of zoals Nena, naar de editie van 2029.
 
 

zondag 21 augustus 2016

party dresses enal

Mila haar feestoutfit, die zag u al. Die van Nena en mij nog niet. Veel foto's van de feestdag zelf waar onze volledige outfit opstaat hebben we niet. Maar ik kan u wel een impressie geven van een fijne zonnige dag.




Mijn jurk is er eentje uit het boek 200 jurken. Ik maakte ze in een paneel van Lotte Martens. 
Uiteraard was het maakproces zeer dolletjes. Ik ben niet zot en wou zo een mooi maar toch prijzig paneel niet verpesten. Ik maakte dus een testjurk. Die zat perfect. Toen de echte feestjurk klaar was bleek ik echter op een worstje te lijken, zeker in dat roos. Niet direct het doel dat ik voor ogen had. De jurk was te krap, hoewel het testmodel me perfect zat. Na enig geklaag bij haar wist Sarah me te vertellen dat de stoffen van Lotte Martens op een andere manier worden gedrukt zodat de rek in de lengte zit, niet in de breedte. En dat voel je in draagcomfort. Ik tornde de héle jurk weer los en stikte zo dicht mogelijk bij de rand en won zo nog wat plek. Weg worstjesgevoel.
Mijn vestje is er eentje uit de JBC en paste perfect bij de kleur van mijn jurk en de print.


Mijn pépétje, ofte mijn dooppeter. 

The best friends I can dream off. Al jaren mijn trouwe partners in vele crimes. Not to mention: verdraaid schoon vrouwvolk!






 We huurden een zaaltje van stad Zottegem waar eigenlijk de speelpleinwerking is. Geen fancy mooie zaal, wel een zaal met een groot terras én een gigantisch speelplein, een grote zandbak met veel toestellen, een basketbalpleintje en een voetbalplein en een bosje. Ideaal voor kinderen dus. Wij hadden het geluk een mooie dag te hebben en hadden alles op het terras gezet.  Het voordeel van de grote speeltuin was ook dat wij rustig buiten zaten maar geen last hadden van joelende kinderen door het grote terrein.






 De communiemis was al om 9u 's morgens. Wat mij niet echt tijd gaf de zaal daarvoor klaar te zetten. Ook op zaterdag was de zaal verhuurd voor een feestje dus dat was ook geen optie. Ik schakelde dus mijn decoteam in. Nogmaals dikke dank je wel lieverds om de zaal zo mooi aan te kleden terwijl wij in de kerk zaten!





Nena kreeg een jurk uit hetzelfde paneel als mijn jurk. Werkelijk beeldig staat ze er mee! Haar favoriete jurk nu want roze en blinkend!









Wij gaan erg graag uit eten maar omdat het Mila haar feest was mocht ook zij kiezen wat we gingen eten. Ze wou barbecue die lieten we iemand komen om dat te fixen voor ons. Heerlijk was het!








De fotograaf van dienst was uiteraard onze vava.

Het was een fijne dag, al zou ik hem nog eens over willen doen om er ook meer van te genieten. Het leuke aan zo een zaaltje is dat je een beetje doet waar je zin in hebt. Het nadeel is dat er geen personeel is, iets wat ik ook een beetje was vergeten, waardoor de afwasberg zelf moest overwonnen worden. 
Dus note to self voor volgende feestjes: voorzie een traiteur die zijn afwas zelf doet of zoek personeel.