donderdag 29 september 2011

te laat, te laat, ik ben ontzettend veel te laat!

Ik kan niet zeggen dat ik veel dingen blindelings volg. Ik kan ook niet zeggen dat ik veel dingen doe omdat mensen nu eenmaal zeggen dat ik het moet doen. Ik doe liever mijn eigen ding en ook liefst wanneer ik daar zelf zin in heb. Misschien ook wel bij het recykleren (ja met een K want het zijn kleren die we cycleren) en de bijhorende veertiendaagse van deze knappe dame. Voor wie niet heel thuis is in het hele recykleren gebeuren: Men neme iets gemaakt uit iets stoffigs en maakt daar iets anders van. Zoals daar is: laken wordt tas, gordijn wordt rok,...

Ok, nu moet ik toegeven dat ik grandioos te laat ben omdat ik geen tijd vond om naar de kringwinkel te hollen en daar een verborgen schat te vinden. (Als er al een schat te vinden is want ik ken een lieve dame die meestal met de grootste schatten al aan de haal is gegaan in de plaatselijke kringwinkel :))

Nu had ik vandaag toch wel eens 5 minuten tijd zeker. Ikke hup naar de winkel, vastbesloten om met een of ander prachtstuk naar huis te komen. En ja ik had prijs eh. Ik vond daar een nog bijna nieuwe oude madammenjas in een soort van zachte tweed, ideaal om een een leuk broekske uit te maken. of toch op zijn minst te proberen.




En ook in het stoffengedeelte had ik sjans vandaag! Ik vond iets meer dan 2 meter van dit groen-beige bloemenstofje en ja ik vind dat een schoon stofke. Ik zie al ergens een tas met accessoires, in de toekomst :) Heb ik al gezegd dat dit me maar 1 euro heeft gekost?




Wanneer dit gerecykleer tot een goed einde zal gebracht worden vraagt u? geen idee, ik ga een zwaaaaar weekend tegemoet (een mengeling van terrasjes, Walibi en een verjaardag). Ik ben wel al begonnen aan het ontmantelen van de mantel (jongens toch ik ben op dreef). Ik hoop u ergens volgende week mijn hopelijk geslaagde resultaat te laten zien.

maandag 26 september 2011

U boleoot toch ook?

Een tijdje geleden bestelde ik een mooi patroon voor een tas via Van Katoen. Even kort gezegd: Van Katoen zijn een hoop naai- en blogdames die beslist hebben iets voor het goede doel te doen! En dat is van hun hobby gebruik maken om het wondermooie project Annick for Kenya te steunen! (hou alvast 14 april 2012 vrij want dat is DE dag dat Van Katoen uitpakt met het groot spektakel!).
Ik heb al een kleine duit in het zakje gedaan door dus dit patroon te kopen. De tas zag er heel praktisch en mooi uit! Kopen dus die handel!

Kent u dat gevoel, als u ergens heen gaat en toch op het laatste nippertje iets nieuws wilt om aan te doen of mee te nemen? Ik heb dat regelmatig, met een aantal miskopen tot gevolg maar dit geheel terzijde.

Ik ging op vrijdag naar het stoffenspektakel en daarna naar een tupperware-avond en dat vond ik nu de geschikte moment om een nieuwe tas te showen. Ik ging dus de boleo eens maken (ik zag het al zo voor mij, ik tussen de stofjes lopen, MET mijn nieuwe goede-doel-tas!).
Ik koos mijn stofjes en ging aan de slag (om 19u30 maar met een pauze voor het pap-en-bed-ritueel van Mila en ook voor mijn enige soapverslaving, Thuis).
Ik ging dit eventjes snel in elkaar steken, zo moeilijk zag dit er niet uit. (Kent u ook het gevoel dat je al vindt dat je een zeer geoefend naaister bent als u 2 stukken zonder fout aan elkaar heeft gestikt?? dit was zo een vlaag van zinsverbijstering :) ).
Ik moet zeggen, met het naaien heb ik ook helemaal geen probleem gehad. De handleiding is super duidelijk! Ik had alleen weer eens niet gezien dat ik van elke kleur stof 4 delen nodig had en geen 2... Gelukkig kreeg ik uit elke lap nog 2 extra patroondelen en kon ik dus verder werken.
Alleen... ik had weer eens niet gezien dat die bloemen ook een bovenkant hebben... stond ik daar weer, met 2 stukken stof met bloemen die net verwelkt waren... Gelukkig waren dit de delen die als binnenkant van de boleozak dienen en valt het niet op want de delen voor de buitenkant had ik gelukkig wel goed geknipt.
Blijkbaar ben ik niet in staat om een patroon recht uit te knippen... Ik vermoed dat mijn hersenen trager werken dan mijn handen en dus daarom pas zo laat opmerken dat ik weer eens ondersteboven aan het knippen was :)
Kort gezegd: het valt niet zozeer op dus ik trek het mij niet aan :)

Persoonlijk vind ik de tas leuk, ze is handig, er kan veel in en ze steunt het goede doel!
Ik ben ook blij met de keuze van stofjes. Ik had mijn twijfels een beetje toen ik de 2 stukken stof thuis kreeg, maar nu vind ik ze wel leuk samen! Ik vind ze zowel fris zomers als warm herfsterig tegelijk! Vraag me niet waarom ik dat vind ma ik vind dat dus! Maar als je het toch wilt vragen, ik vermoed dat het blauwe kleine bloemenstofje me het zomerse gevoel geeft en dat het herfsterige komt van het mooie oranje.

dit is het resultaat geworden en met zekere trots kan ik zeggen dat ik, knippen en dan nog een deel knippen, heb kunnen afwerken op ongeveer 3 uur, misschien 3 uur en een half! yesah!



Ziehier, de verwelkte bloemen :)

zondag 25 september 2011

voor warme herfstdagen

Een lekkere tropische zomer heb ik niet gezien. Ok, dat weekje Italie was lekker warm, maar de rest herinner ik me enkel met de trefwoorden 'koud' en 'nat'. Maar ik ga hier geen heel blogbericht zitten klagen over wat een slecht weer we toch hebben :) (Zeker niet gezien het mooie weekend dat achter ons ligt.)
In plaats daarvan gaan we de kou te lijf! En wel met de grove middelen: teddyfleece!
Mijn lief nichtje was begin september jarig en ze had nog geen cadeautje gekregen. Laat dat nichtje nu ook een van de grootste koulijders van het westelijk halfrond zijn. Dan is een lekker groot deken in teddyfleece toch wel een ideale cadeau! ik had een tijdje geleden veel stof besteld en daar zat in mijn ogen perfect motiefje bij om met witte fleece en wat paspel om te toveren tot dekentje. Ik heb er een felblauwe paspel tussen gestikt (jawel ook dit keer aan de goede kant van de stof! Applaus is wel op zijn plaats), de fleece ertegen en stikken maar. Ik hoop dat ze er blij mee is en dat ze tijdens de koude herfst- en winterdagen eens aan mij gaat denken als ze ligt te soezen onder dit prachtige dekentje.


woensdag 21 september 2011

Een nieuw seizoen, nieuwe bezigheden

Maandag is het nieuwe seizoen van Sewing is Fun! begonnen. En of het fun was! Een masale opkomst van veel bekende en minder bekende mensen. We hadden dus onze inschrijvingsavond en daarnaast zijn we gestart met een vrij klein projectje: flocken. Met dank aan deze lieve dame voor het leveren van de superdeluxe flockfolie!
Gezien het zo druk was met de inschrijvingen, uitleg geven, lidkaarten uitdelen en afstempelen, foto's nemen, stof kopen (jaja, ook deze lieve dame heeft haar bijdrage geleverd aan onze openingsavond!) zijn de organiserende leden (inderdaad, daar zit ik ingerekend :)) niet toegekomen aan zelf iets maken, en ik had nogtans enkele ideetjes! Ik heb deze ideetjes dan maar thuis uitgewerkt.

Onze kleine meid is nu al 2 jaar en 7 maand, en de Vent en ikzelf vinden dat het tijd is om haar wat meer muziek bij te brengen. Ze mag gerust fan zijn van K3 en Plop en natuurlijk ook Piet Piraat, maar daarnaast moet ze wat nieuwe horizonten verkennen. Liefst ook onze horizonten en niet die waar de Marco Borsato's en Hansie Hinterseer's van deze wereld in vertoeven (Ik heb niets tegen de Marco ze, met een goe glas op is meebrullen met 'Rood' en 'De meeste dromen zijn bedrog' heel amusant). Als tacktiek hebben we gekozen voor de confrontatie-techniek: je doet haar een band-shirt aan, draait de muziek in de auto en brult uiteraard zelf luidkeels mee zodat dochterlief denkt dat het heeeeel erg leuk is! (ik vermoed dat kindlief eerder denkt dat ik ben gek geworden, maar dat risico neem ik er graag bij).

En uiteraard is de keuze van de band immens belangrijk. We hebben gekozen voor neutraal terrein gezien ik liever niet had dat mijn kleine meid rondloopt met een T-shirt van The Scene, en dat De Vent Bono en co toch te oud vindt voor ons dochter. wij vinden de overgang van Piet Piraat naar Dave Grohl best wel meevallen, er zijn gelijkenissen!











Geef toe, ik verdenk Piet en Steven ervan in het geniep zanger en drummer te zijn bij de Foo Fighters!

dan is dit ook nog van de strijkplank gekomen:

zaterdag 17 september 2011

over een mooi ensemble, een beetje gevloek en overal pluisjes

Ik had bij deze stijlvolle dame een ongelooflijk mooi ensemble gezien waarvan ik spontaan begon te kwijlen. Nu ben ik niet het type dat alles gaat gaan namaken wat ik zie maar deze modelletjes kon ik echt niet laten, weliswaar heb ik een heel andere stof gekozen :)
Dus zo geschiedde, ik begon moedig aan het tekenen van het patroon van het rokje. Het tekenen van het patroon heeft maar een half uurtje in beslag genomen, eens ik doorhad dat er maar 2 patroondelen waren en geen 3 waar ik zo naar op zoek was.
Gezien ik van plan was die rok op een uurke in elkaar te steken begon ik ook meteen met het knippen in de mooie stof om zo aan de slag te gaan. Nu moet ik zeggen dat er in dit specifieke Japans boekje niet zo heel duidelijke werktekeningen staan, ma soit, ik had een hulplijn voor moest het nodig zijn, dezelfde stijlvolle dame :)
Ik heb uiteindelijk de hulplijn maar 1 keer nodig gehad, waarvoor veel dank lieve Griet, en ik denk dat ik het bijna heb in elkaar gestoken zoals het de bedoeling is. Ik heb wel wat gefoefeld aan die flappen, maar dat zie je niet als Mila het rokje aanheeft. Ik heb er ook achteraan een rekker ingestoken en 2 knoopjes aangezet zodat ik de rok kan aanspannen want zo is hij nog wat groot voor Mila. Het rokje is gevoerd met groene katoen en de knoopjes komen uit deze shop. En ja dat uurtje dat ik voor ogen had is wel een beetje uitgelopen...



Dan nu even een woordje over de geneugten van het werken met da pelske... Ten eerste is het knippen van dat gedoe al niet simpel gezien dat vrij dik is. Ten tweede, als je er in knipt ligt er overal pluis, maar dan echt overal! En als je dan net als ik een poezemien hebt dat die pluizen doen opwaaien geweldig vindt, ben je al iets verder van huis. (Wie ons Lolapoes kent weet ook dat het geen echte poes is die jaagt en dingen vangt gezien ze overal bang van is. Dus ja dat beestje was zo fier dat ze die pluiskes kon vangen dat ik haar zelfvertrouwen niet zo wou kelderen door het te verbieden).
Eens dat achter de rug kon ik eindelijk alles stikken. Ik wou een lint in dezelfde stof als de voering en de rok, maar zo fijn en lang, dat kreeg ik niet gekeerd dus heb ik er een versie vanbuiten dicht gestikt van gemaakt. Maar dat is even mooi dus kan geen kwaad. Volgende stap: dat keren door de schoudernaden... Enter het vloeken, weliswaar vooral binnensmonds omdat ik niemand wou choqueren! ik heb daar dus bijna 1 uur over gedaan om dat spul gekeerd te krijgen omdat die pels zo dik is en dus niet goed past door een schoudernaad van 3 cm... Toen het eindelijk gekeerd was moest ik enkel nog de naad onderaan dichtstikken. Daar ben ik even vergeten over te stappen op witte draad die beter bij de pels paste dan het framboos dat ik voor de rok gerbuikt had. Dus ja je ziet de draad een beetje lopen, maar mij stoort het niet en mijn dochter is maar 2.5 jaar, die ziet dat niet eens. En wie er wel commentaar op heeft mag altijd eens een ander maken voor Mila.



Het patroon van het vestje was geschikt voor kinderen tussen 4 en 7 jaar. Gezien mijn kleine meisie 3 wordt in februari dacht ik dat het wel zou passen als ik geen naadwaarde zou tekenen. Ok het past maar is misschien iets aan de kleine kant, ma het lukt wel zo. misschien, heel misschien, maak ik een grotere versie als ik even ben vergeten hoeveel gevloek en bij komt kijken.

en dan als allerlaatste: bijpassende speldekes! Ik had een hele hoop knopen, buttons, speldekes, ringen enzo gekocht om zelf te overtrekken met stof en zo dus bijpassende  accessoires te maken. Dat moet dan uiteraard eens geprobeerd worden! en dit is het resultaat.



allemaal samen geeft dat dit resultaat, met kindeke erin!
Juist de speldekes zaten nog niet in het haar, die waren nog aan het drogen.






En we waren een het zingen van K'zag twee beren :)

zondag 11 september 2011

heel errrugh retro

Ik en u hadden dit stofje al een tijdje geleden gezien bij veel verschilldende dames (als laatste heel recent bij dit lief meisje maar toen hd ik mijn buit ook al binnen :)) en ik was op slag verliefd. Retrofan dat ik ben zag ik het al helemaal aan het kleine lijfje van mijn meisje hangen. 1 probleem, ik wist niet goed waar ik het kon bestellen maar toen ik hier aan het neuzen was zag ik het ineens staan! dus ikke bestellen ahja :)

En nu is het klaar, een mooi winterjurkje voor Mila. Ok, er zit een mini foutje in maar ik zeg toch lekker niet waar. Ik heb het jurkje iets langer gemaakt want ik heb de indruk dat het groeien in de breedte gestopt is bij Mila en dat de groei zich nu vooral op de lengte focust. Dus ik hoop dat ze er zo zeker tot volgende lente of zelfs zomer zal in passen.



Heeft u ook al gemerkt dat er een paspel aanwezig is? op de juiste plaats dan nog eh! En ook de rits zit er goed in. Ik heb wel ongeveer een uur gesukkeld voor ik er de 2e kant heb ingekregen. Ik had last van een zeer hardnekkige blackout wat betreft op die manier een rits instikken. Maar he, het is gelukt en dat is het belangrijkste!
De jurk is gevoerd met fijne ecru katoen van de sleepstraat, die je NIET mag strijken op de warmste stand van het strijkijzer (heb ik even ondervonden ma zo leer je het beste bij niet?)... Dit even terzijde vermeld. De rok is een deels cirkelrok maar kleiner om wat stof te besparen.

Ah ja, De Vent vindt het niet mooi. Hij heeft het zo niet op retro. Hij was dan ook geen fan van mijn geliefde appel. Maar het is een Vent, op esthetisch vlak heeft hij niet veel te zeggen, het zou moeten een gay friend zijn :) (maar dat is De Vent niet, geen paniek!)

dinsdag 6 september 2011

Het overzicht bewaren met behulp van veel punaisen

Kent u het probleem? Je staat je klaar te maken voor een feestje, uit te gaan of een andere gelegenheid. Je hebt een mooie jurk aan, je haar zit goed, make-up top, ketting, armband en ring op elkaar afgestemd en dan moet u enkel nog die bijpassende oorringen vinden... Ik vond er meestal wel eentje van de 2 maar had geen tijd om nummer 2 te zoeken gezien we al te laat waren!
Ik had het handige systeem om alle oorringen bij elkaar te kiepen en een miniatuurkastje met 3 lades en die zaten stilaan wat vol. Ik herontdekkte soms lang vergeten exemplaren ergens onderaan weggemoffeld. (ok ik geef toe dat ik dat wel leuk vond, dan is het net of je een nieuw paar hebt! maar leuk is anders als je op zoek bent naar een ander exemplaar!). U leest het goed, HAD zo een systeem... Ik heb mij eergisteren eens beziggehouden met het uitwerken van het nieuwe systeem.



Men neme een schildersdoek (dat is wel gemakkelijk want dan prik je de oorringen door die doek en zitten ze vrij goed vast en in de Axion koop je die voor nog geen appel en ei.), een groter stuk stof dat over die schildersdoek past, wat restjes stof, fiberfill, een tacker of punaisen en uw naaimachine uiteraard.
Ik heb uit de restjes stof cirkels gesneden en die op de grote lap stof genaaid. Ik wou dat rood wat opfleuren maar dat hoeft niet als u niet van het fleurige type bent.
Dan knip je de fiberfill zodat die op de grote lap stof gestreken kan worden.
Daarna heb ik de stof vastgemaakt aan de achterkant van de schildersdoek door ze vast te zetten met punaisen. Als u een tacker heeft zal dat waarschijnlijk iets sneller gaan en met minder gevaar om conctant met die punaisen in uw vinger te prikken, maar indien u dat niet heeft zoals ik kan u gerust punaisen gebruiken.
Ik heb een stukje koort gepakt, daar 2 lussen in geknoopt en dat dan ook vastgemaakt met punaisen achteraan.
Is dat allemaal achter de rug volgt dan het leuke werk: u zoekt doorheen het huis (want dat is in mijn geval zo) alle oorringen bij elkaar en steekt ze per paar op uw spinternieuwe oorringopbergsysteem! Ik heb die doek, uiteraard met behulp van punaisen, vastgestoken op de binnenkant van de badkamerdeur. Wij hebben zo een mega goeikoop badkamerdeurke die ik ooit een paar jaar geleden in een vlaag van zinsverbijstering lichtgeel heb geverfd dus dat kan geen kwaad dat daat wat gaten in zitten. Heeft u geen zin om uw mooie badkamerdeur naar de sies te helpen door er wat gaten in te prikken, zoek dan misschien best een ander plekje om dat spul op te hangen.
Ik ben er allesins heel blij mee, nu zie ik wat ik heb, zitten ze mooi samen en heb ik ook gezien dat er best nog wat ruimte is voor nieuwe exemplaren!
Met dank aan Sofietje, die me met haar versie (een paspop vol kettingen en oorringen geprikt) op het idee heeft gebracht :)

maandag 5 september 2011

over een vent-vrij weekend, cocktails, zeer haar, een babyjurkje en Raymond.

Dit weekend ging De Vent op Bikeweekend in Mol samen met wat vélovrienden. En ik vermoed dat ze het heel leuk hebben gevonden. Dat ik serieus heb staan zwoegen op donderdag om hun mega-lekkere lasagne te maken, met zelfgemaakte pasta, verse bolognaisesaus en spinazie en dat ik daarbovenop ook nog es rijstpap heb gemaakt om hun mee te geven op weekend, wil ik even niet uitwijden. Ik zou niet willen opscheppen.J
Maar het is niet omdat De Vent zich in het verre Mol aan het amuseren is dat ik de zielige huismoeder moet gaan uithangen! Het weekendje werd dan ook helemaal vol gepland met de vriendinnen! Op vrijdag gingen we rustig een paar cocktails drinken bij een vriendinnetje thuis, op zaterdag kwam het zware werk, nog eens de bloemetjes gaan buitenzetten in Gent.

Vrijdag was het een hemels zomerse dag, ideaal om een mojito-en-pink-lady-cocktailfeestje te geven! Dus zo geschiedde. Ik nam mijn kleine meid aan de ene hand en wat alcohol in de andere en ik begaf me naar mijn vriendinnetje. (klinkt dit niet ietsiepietsie marginaal?) We dronken wat, genoten van het weer en de ontspannen sfeer. Ook over de hoeveelheid alcohol en misschien ietwat rare telefoons vanuit het Bikeweekend dat we om 00u30 kregen wil niet uitwijden (kwestie dat jullie niet denken dat ik een slechte moeder zou zijn want Mila was mee met mij, maar lag keurig om 20u in bed! J). en om voor de hand liggende redenen worden hiervan geen foto's gepubliceerd.

Bon, zaterdag veel te vroeg wakker geworden omdat Mila al zo fris als een hoentje wakker was. Deels mijn fout dat dit al om 7u was want ik was het kind haar rolluiken vergeten naar beneden te doen. Ik kan wel melden dat ik niet zo fris als een hoentje was en dat mijn haar wat zeer deed voor wie de uitdrukking verstaat.

Kwamen we voor een probleem te staan… We gingen op zondag naar een babyborrel, en ik moest nog een cadeautje hebben om af te geven en natuurlijk was het plan een zelfgemaakt jurkje te geven. Ik zag het al helemaal in mijn hoofd: een mooi zomers bloemenstofje en een mooi zomers patroontje. De keuze was al een week of 2 gevallen op de seashore sundress van Oliver +S (ik ben helemaal weg van dat patroon!) en een bloemenstofje van bij koekepeertje. Maar het jurkje zelf moest nog in elkaar gestopt worden… erger nog: het patroon moest nog overgenomen worden en de stof moest nog geknipt worden… en doe dat maar eens nauwkeurig met zeer haar…

Ik heb er beschamend lang over gedaan om dat tot een goed eind te brengen (ah ja ge kunt nu toch niets schots en scheef gemaakt afgeven?) maar het is gelukt! En nee ik ga niet zeggen hoelang ik er over gedaan heb J een kleine bedanking voor Mila, die heel flink heeft buiten gespeeld terwijl ik bezig was. Ik vind zelfs dat het heel goed is gelukt! Zelf de biais is recht gestikt! Hoera voor mezelf! In presteer dus in moeilijke tijden J En ik heb maar 1 keer een stukje moeten losmaken omdat ik het linkerzakje op het rechterzijstuk had gestikt ipv op het linkerzijstuk.




En dan de bloemetjes gaan buitenzetten in Gent op zaterdag. Dat is een klein beetje in het water gevallen. We zijn een vriendinnetje kwijt geraakt die een beetje ziek was op zaterdag. Niet geheel te wijten aan de hoeveelheid alcohol (want ik hoor u zo het verwijt denken: 'dan moest ze maar zoveel niet gedronken hebben') die werd genuttigd op vrijdag, maar eerder aan een virus of bacterie die de vriendin er smakelijk vond uitzien! Jammer, maar de plannen werden lichtjes gewijzigd want wij gingen niet thuis zitten hoor op zaterdag! Het werd een stukje smullen in Zottegem en dan naar Eine om mee te gaan zingen met Raymond Van Het Groenenwoud! Beloofde leuk te worden! We hebben buiten kunnen smullen van een frisse scampisalade op het gezellige terras en toen zijn we vertrokken richting Eine. Ik had er nog nooit van gehoord en ik vermoed dat het gehucht wat weg heeft van Borsbeke (en ja ook Hillegem heeft daar iets van weg J). Daar aangekomen hoorden we dat de Raymond maar na middernacht begon en dat er eerst een rock-covergroep ging spelen. Kan ook tof zijn, maar er zou toch eens iemand tegen die groep moeten gaan  zeggen dat ze geen noot kunnen zingen… en toen, het in-het-water-vallen-gedeelte: Plets, plets, plets,… Dikke regendruppels vielen op ons hoofdje. Ons haar begon licht te kroezen, er waren bliksemschichten zichtbaar, en toen hebben we besloten dat we de Raymond gingen laten zitten. We waren dus iets vroeger thuis dan gepland maar op zondag was ik wel uitgeslapen! En klaar om met cadeau-jurkje naar de babyborrel te gaan.

Oh ja De Vent heeft het weekend goed overleefd, hij zag er alleen wat moe uit. Maar de duvels op de babyborrel gingen wel binnen.