woensdag 30 mei 2012

Niet voor publicatie vatbaar, en misschien ook KNT...

Ik had het drukjes de laatste week en weekend en die drukte blijft nog even behouden.
Vorige week waren er de laatste voorbereidingen voor hét weekend, een weekend waar ik al een tijdje naar uitkeek!

Mijn vorige werkgever heb ik met plezier achter me gelaten, de collega's, die hield ik liever! Het waren toffe collega's! echt waar! Zo van die collega's die ge zelden nog tegen komt denk ik, toch niet in zo een grote hoeveelheid :) We waren met 4 meisjes in kantoor en we waren een geweldig team! Sprongen in de bres voor elkaar, hebben ons slap gelachen samen en vormden 1 front. Met spijt liet ik hun achter, maar het is niet omdat we elkaar niet dagelijks meer zien, dat we elkaar vergeten! Neenee, we komen nog steeds goe overeen!

Over 2 weken trouwt er 1 van die collegaatjes, S. zet de grote stap. En dat werd dit weekend gevierd, en hoe! S. is van het type dat als je ze ziet, je een ferm schoon madam ziet lopen, een braaf kind zo, lieflijk ook, want ze houdt wel van bloemmekes en oud-roze tinten. Maar wie S. wat beter kent, weet dat er in haar, en belange nog nie zo diep weggestoken, ook een beetje een vent zit :) En dat is een eigenschap die ik wel enorm waardeer.
S. is niet het type vriendin waar ge mee koekskes bakt, maar eerder het type waar ge halve liters mee verzet om dan de luidste boer te laten :) En geeft toe, is da nie wa we allemaal wel es willen doen? ongegeneerd met de benen open op ne barstoel hangen, pinten pakken, boeren laten en vettige moppen tappen? Even vergeten dat we onze benen moeten ontharen enzo?
U
U kan dus al raden wat de sfeer van dat vrijgezellenweekend geweest is :) we hebben alleen dingen gedronken waar alcohol in te vinden was en alleen dingen gegeten waar je geen mes en vork voor nodig had.
We zijn begonnen op vrijdag,met de plaatselijke cafeekes onveilig te maken. S. wist niet wanneer we haar kwamen halen en had voor alle veiligheid een dagje verlof genomen, dus hebben we haar een dagje laten sudderen :) Rond 19u waren we paraat om haar om te toveren tot een heuse jaren 80 babe, inclusief fluo pakje met minirok, fluogele nylons met roze bloemen en fluoroze beenwarmers. Het wafelkesijzer werd nog es uit de kast gehaald en haar haar werd serieus in model gebracht met dat wafelijzer. Voor wie nu niet weet wat dat is da wafelijzer, da is nie van het soort waar ge ook werkelijk wafels mee bakt! dat was een soort tang, zoals een stijltang, maar ene die alelmaal kleine bekskes in je haar legt. kent u dat niet, geen probleem, is nu toch compleet Not Done om mee rond te lopen, tenzij je een vrijgezellenavond hebt!
Qua opdrachten was het wel braafjes, labello's verkopen (S. houdt in haar eentje dat bedrijf recht! labello's da da kind gebruikt!), venten waxen, liedjes aanvragen... normal stuf voor een vrijgezellenavond.

Wie wou kon op zaterdagmorgen mee naar Amsterdam waar we de rest van het weekend gingen verblijven. Uiteindelijk waren we maar met 3, waaronder dus ikke en ook nog J.
daar aangekomen, terug verkleedkleren aan stad ingetrokken. Ons hotelleke zat aan de rand van het Red Light District, wat de moeilijke benaming is voor de Walletjes. daar hebben we het grootste deel van ons verblijf in Amsterdam gespendeerd, op die walletjes. De dames die daar werken zijn een heuse toeristische attractie. Zelfs in die mate dat de gidsen daar met hun troep toeristen en bijhorende vlagjes of hoedjes doortrekken, verzamelen rond een paar vitrines, waardoor de werkende dames hun best doen de mannen binnen te krijgen, waarna die mannen het dan aan de stok krijgen met hun vrouw omdat ze te veel gekeken hebben :)

Maar goed, even terug naar ons ventenweekend :) We hadden ook en hoop shotjes voorzien, Bols Blue met citroensap. Ik moet u waarschuwen, als u dat thuis gaat proberen, dat ge daar nogal van gaat fluoresceren, dat blauwe kleur van die Bols geeft enorm af en het ziet er een beetje naar uit dat je WC eend aan het drinken bent, maar het smaakt wel beter, vermijd misschien ook elke vorm van blacklights.

Er zat ook een ruilopdrachtje tussen. S. moest iets ruilen tegen iets anders. Van een vriendelijke mijnheer, die en winkeltje heeft in dat district, kregen we een nep-borst. Ik ben niet zo thuis in dat soort attributen, maar ik zeg het, die borst was just echt! Die borst, in combinatie met een piemelfluitje die Sofie al de hele tijd om haar nek moest dragen, heeft ons veel geld opgebracht. Wie in de borst wou knijpen moest iets betalen, wie op het fluitje blies ook. We hebben niet veel zelf moeten betalen :)

Amsterdam is populair als bestemming voor vrijgezellenavonden. We zijn een paar groepen tegen gekomen die we dan ook geholpen hebben bij het vervullen van hun opdrachten. Zo heeft S nog met plezier de tepels van een vent gewaxt, een ad-fundumwedsstrijdje gehouden en op de foto geweest met een gigantische (maar echt gigantisch eh!) vleesroze neppiemel.

Over de geposeerde gangbang en piemels die bijna in een oor zaten ga ik het niet hebben ,dat zou net iets te kindonvriendelijk zijn :) Anekdotes over een nepkont en haar gebruik en schoonmaak, Amerikaanse mannen op citytrip en coffeeshops gaan we ook niet behandelen, daar moest ge bij zijn om het hilarisch te vinden :)

En nee, een foto van die dingen zit er ook niet in, we respecteren de privacy van de vrijgezel  :) en ook die van de piemel die bijna in iemand zijn oor zat, ge weet maar nooit dat de vrouw van die piemel meeleest en niet weet wat haar man dit weekend gedaan heeft :)



maandag 21 mei 2012

vestimentaire catastrofe en een hysterisch wijf

Ik had al eens gemeld dat ik een aantal feestelijkheden moest ondergaan de komende maanden, gaande van babyborrels tot communiefeesten en trouwfeesten.
Speciaal voor die feesten had ik bij Lovely Mariquita een jurkje op maat besteld. En een schoonje ze, amaai!
Feest 1 en 2 viel op dezelfde dag, nl 2 babyborrels. Kleedje werd aangedaan en goedgekeurd!
Feest 3 en 4 volgden het weekend gepasseerd, de communie van Jitse en de communie van mijn nicht haar tweeling, Rob en Nand. Ik was volledig voorzien! ik had schoenen voor onder mijn kleed, een nieuwe sjakos, oorringen, een ketting, haaraccesoires, alle kom, ik kan zeggen da ik er goe zou uitgezien hebben! Ja u leest het goed, zou uitgezien hebben...

Zaterdag was het communie van Jitse, De Vent is daar fiere peter van. terecht want tis een lief schoon kindeke! haar broer ook uiteraard want daar ben ik meter van, maar dit geheel terzijde.
We moesten om 15u30 in de kerk zijn. Om 14u begon ik met Mila aan te kleden en haar haartjes mooi in te vlechten, als da kindeke op tijd klaar was moest ik mij nie te veel opjagen.
Om 14u30 was ik daarmee klaar en kon ik aan mijzelven beginnen. Veel werk was der nie aan, de grote werkzaamheden waren de vrijdag al gedaan (haartjes gewassen, ongewenste haartjes werden weggehaald, nageltjes op de tenen en vingers gelakt in passende kleurkes bij mijn jurk, kapsel werd al overdacht.) dus was het enkel kleden, schmink op mijn gezicht wrijven en haar rap retro touperen en stylen. Makkelijk te doen in 40 minuutjes, en tijd genoeg over om naar de kerk te rijden, te parkeren en een plekske te zoeken in de kerk.
Toen was het 14u35 en sloeg het noodlot toe! Ik trok mijn kleed aan en deed voorzichtig mijn rits toe (helemaal gabardine dus een rits van bovenaan tot onder de poep omdat da kleed dus geen mm rekt). tevreden was ik want ik kon er nog in! ik was nie verdikt tijdens mijn reiske! of toch nie zoveel! En toen, toen draaide ik mij om mijn borstel te pakken en voelde ik het... de rits schoot net boven mijn poep open! En bovenaan was ze dus nog toe. Ik heb de rits dan opengedaan tot waar ik kon, maar er zat geen beweging meer in, absoluut niets! Ik ben gebinnen roepen en vloeken, De Vent heeft de volle lading gehad terwijl die er eigenlijk niets kon aan doen ma toch, de woede moest ergens geuit worden! Ik denk dat zelfs de buren mij probleemloos gehoord zullen hebben...

Probleem was dus dat niet alleen de rits compleet naar de kl***ten was en ik dus het kleed niet meer kon aandoen (je zag zo dat er tandjes in geforceerd zaten), ik zat ook nog es vast in da kleed! want het was nie ver genoeg naar onder open om over mijn heupen te trekken, maar ik kreeg het ook nie over mijn borsten getrokken! (ja die zijn nu eenmaal nie van de kleinste maat :)) Paniek ahja, want het was al bijna 14u50! De Vent heeft geprobeerd me te bevrijden, wat niet lukte, een nieuwe lading gevloek en getier met zich meebracht en uiteindelijk ook de tranen. Om 15u05 ben ik uit mijn kleed geraakt, maar toen ben ik hysterisch beginnen snikken dat ik niets had om aan te doen, er ook al geen schoenen voor had, (raar want ik wist dus nie wat ik zou aandoen, laat staan da ik wist of ik er schoenen op had!) en ik geen accessoires had om er bij te dragen. De Vent, koelbloedig en liefdevol als altijd vond da mijn kast uitpuilde van de mooie kleedjes, koos er eentje voor mij (nadat hij eentje had gekozen dat weliswaar schoon is maar waar ik al sinds na mijn bevalling nie meer in pas, wat een nieuwe bui van hysterie uitlokte! en ja het blijft in de kast hangen, op een dag pas ik er weer in! Echt!) en duwde mij lieflijk de badkamer binnen. Ik heb de rode ogen kunnen camoufleren, heb mijn schmink op mijn gezicht gekregen, nog vrij goed zelfs,heb in de rapte nog een oud sjakoske gevonden die er bij benadering op paste, schoenen in de goeie kleur heb ik ook nog gevonden en moest dan in de haast vertrekken want het was al 15u20. Zonder oorringen, zonder ketting, en met nagels gelakt in kleuren die nie bij mijn kleed pasten... Mijn haar dat ik in de haast nog probeerde stijlvol te touperen is eerder uitgedraaid in een vogelnestje en dat heb ik dan maar los gemaakt tegen dat de kerkdienst gedaan was. Bij een kerk vliegen er nogal wa duiven en ik wou nu ook niet dat er een zou gaan nestelen op mijn hoofd. Maar een trui had ik niet. Het was een wit kleedje met gifgroene en donkerblauwe bloemen. Alle witte truikes die ik had waren ander wit en waren bijgevolg echt nie schoon op dat kleedje, en die tint blauw en groen had ik nog niet gevonden. Al een sjans da het schoon weer was!

Zondag, voor feest 4, heb ik dan maar hetzelfde kleed aangedaan. En het Mariquitakleed? dat ligt nog ergens in een hoek van mijn kamer geschopt, te wachten op een nieuwe blinde rits...

Maar wat ik wel geleerd heb is dat De Vent mij toch heeft proberen kalmeren, wat heel wat moed vergt, want niets zo gevaarlijk als een hysterisch wijf...










donderdag 17 mei 2012

Back in business

Ik ben weer in het land. Ware het niet dat ik mijn kleine nog es wou zien was ik waarschijnlijk daar gebleven! Ik kan u maar 1 ding zeggen en da is: spaar zo rap mogelijk die reis bij elkaar want New York, dat MOET ge gezien en beleefd hebben!
Wat een ervaring zeg! Echt geweldig! De mensen zijn keivriendelijk, oprecht geïnteresseerd en extreem hulpvaardig! Ik vind het hier zeker nie slecht ze ma ik zou het es willen zien dat je hier, in de Brusselse metro staat met een metropolen in je handen, en dat er binnen de 2 minuten iemand naast je staat om je te helpen, niet om je te overvallen...
We hebben de belangrijkste toeristendinges gedaan: Empire state, Rockefeller center, WTC memorial (indrukwekkend en vooral heel triestig... In het museumpje ernaast hangen foto's van alle slachtoffers en dat is echt confronterend!), Soho, China Town (echt heeeeel lekker Chinees gegeten, ma bij De Vent is da wa slecht uitgevallen :) ), Brooklyn bridge, een helicoptervlucht boven de stad, allé echt kilometerkes gedaan!

En ja, uiteraard is er ook geshopt geweest :) En dat daar schoenen gingen bij zijn is waarschijnlijk geen verrassing! Aan alle schoenverslaafden: NY is echt hemel op aarde! Ik wandelde binnen bij Jimmy Choo maar vond niet echt mijn gedacht,( raar maar waar :)) Net iets té. Louboutin heb ik niet gevonden, maar dé place to be wel, en ik liet het met pijn in het hart achter! Ik zou de hele winkel van Manolo Blahnik meegenomen hebben! Het plan was om er ook daadwerkelijk een paar te kopen, ik had er zelfs vrij veel voor in mijn budget voorzien, maar de schoenen bleken toch iets duurder dan verwacht... Gelukkig had ik net een realistische dag en ben ik naar buiten gegaan, zonder schoenen, tevreden (ok ook licht teleurgesteld ma kom want da een paar was zooooooo mijn stijl, mijn kleur en onwaarschijnlijk mooi!) met enkel een paar schoon exemplaren te passen...(en goed dat die zitten jongens, nie te doen!)
Tja, daar stond ik dan met mijn schoenenbudget, maar geen schoenen! Ik heb me toen maar laten sleren in een Amerikaanse keten en vond 3 schoon paar schoenen: gele bloemenslipper, witte ballerina's en witte, met bloemen geperforeerde peeptoe's met een lage sleehak. De pijn was al wat verzacht, maar nog niet helemaal weg, ik had namelijk nog geen Carrie-schoenen! De aandacht werd wel getrokken door een winkel die DSW noemde: Designer Shoe Outlet. Kon nie slecht zijn! En inderdaad, da was nie mis! Uiteraard ook een veel vreselijke schoenen, maar daar stonden ze dan, een paar mooie, fijne en elegante zwarte schoentjes... van Marc Jacobs... in de solden!!!!!  Ik paste en nam mee! Keiblij! want zelfs met mijn 3 andere paar bijgeteld had ik nog schoenbudget over! Dat dan ook prompt gevierd werd met een paar nieuwe All Stars :) waardoor het schoenenbudget wel ver op was :) maar 5 paar, das nie slecht!

Er is eigenlijk maar 1 dag echt geshopt geweest, maar dan wel tenvolle :) Kwamen nog allemaal mee naar huis: 3 broeken voor mij, een t-shirt voor mij, 2 broeken voor De Vent, 5 t-shirts voor De Vent, een trainingsvest voor De Vent, 2 paar All Stars voor Mila (paar voor dit jaar en een maat groter), 3 broeken voor Mila (Levi's jeans, da is daar spotgoeikoop! ochottekes 30 à 40 dollar voor volwassenen en 20 dollar voor kinderen!), een paar All Stars voor De Vent, 2 Beyblades om als cadeautje te geven (nog zo iets spotgoeikoop daar!), en een iPad. Nog eventjes getwijfeld aan een iPhone, maar uiteindelijk maar niet gedaan. Mijn GSM is nog maar 3 maand oud en dat zou toch zonde geweest zijn.

En zit u nu niet in spanning te wachten op een foto van mijn schoenen?? Allé dan, omdat ge het zo schoon denkt:

Vier op een rij







dé carrieschoenen! wel geen al te schone foto's ma geen goesting om te hertrekken, blame it on the jetlag :)



Mila haar 'stoere chickie schoenen'. De blauwkes zijn een maat groter dan wat ze nu draagt.

Oh, en ik had nog een fotoke van ik in mijn nieuwe rok!


En nog wa sfeerbeelden

brooklyn bridge

Vanuit den helicopter. Ik mocht vanvoor zitten :) 





fietsen in central park, met stomme helm :)

Mijnen droomvent, jammer genoeg in de was :)

de freedom tower, nog in opbouw.

Ik zou nog veeeeeeeeel foto's kunnen tonen, ma 867 foto's op een blogske is wa teveel van het goeie.

En dan moet ik nu nog proberen een sjakoske in elkaar te flansen, als communniecadeauke! En ik moet mijne was nog doen en nog eten maken, kzou dus beter voort doen :)


donderdag 10 mei 2012

Werelds wezen

Hier zal het eventjes kalmkes zijn, want ik doe van wereldburgertje spelen en hip wezen!

Dit is de komende week mijn omgeving





Ik waan me dus eventjes volledig Carrie en De Vent mag voor de gelegenheid eventjes de rol van Mr Big op zich nemen! En omdat inlevingsvermogen het belangrijkste is om een rol goed te spelen, moet ik echt wel schoenen kopen!

See you all next week!

maandag 7 mei 2012

rapraprap

U kent dat wel, een gepland reisje maar nog niet hét rokske om mee te pakken. Of wel al een paar rokskes om mee te pakken maar net ene te kort! Dus werd er hier een stofke uit de kast gevist, en een rokske gemaakt.

Een simpel modelleke, dat ik al getekend had liggen, want tmoest rap gaan, ah ja want de volgende 2 dagen moet er nog met de 2 poezen naar de dierenarts gegaan worden, moet de valies van Mila die gaat logeren bij oma nog gemaakt worden, moet ik ook nog gaan werken, alles wat hier leeft nog een paar dagen van eten voorzien worden en moet er nog quality-time met Mila gespendeerd worden want ik ga da kindeke 6 dagen nie zien!!

En dan zit alles in elkaar, past ge de rok en ziet ge dat de rits er nie goed inzit, dat er rare plooien op uw gat zitten, die NIET van uw gat zelf afkomstig zijn maar wel degelijk van de stof die nie goed aan de rits zit. Dan bedenkt ge dat het al een sjans was dat de rok nog moest gezoomd worden en dat ge dus enkel de naad moet lospeuteren, die weliswaar ge-overlocked was ma kom.
Ok, na een uur alle locksel los gekregen, rits er weer goed ingezet, gezoomd, gepast en goedgekeurd! Uiteraard is het nu al bijna 23u15, moet ge binnen 6u45 weer al opstaan (gaan werken, remember!) want ge hebt aan de kleine beloofd haar nog 2 dagen van school te gaan halen, maar dan moet ge om 15u kunnen vertrekken van op uw werk, en da kan je alleen als ge om 7u ook al begint.
Toch nog snel rokske in de valies gestoken, samen met de 2 nieuwe t-shirts die ik nog rap in den JBC had gekocht en nog rap een paar extra schoenen bijgestoken omdat de andere schoenen nie op het rokske passen.

Dat maakt dan een totaal van 3 rokken, 1 jeansbroek 1 linnen broek, 2 topkes, 4 t-shirts, 2 truien, proper ondergoed, 5 paar schoenen en een dooskes vol oorringen en kettingen, om 6 dagen citytrip te overleven. Dat is wa veel misschien, alles weer de valies uit, selecteren en slim combineren moeten we doen! Plaats houden voor de aankopen ginder!Topkes weer de kast in, andere t-shirt genomen die op meerdere onderstukken past en 1 t-shirt die eigenlijk op niets paste weer de kast in, Ook een paar ballerina's weer de kast in. Ok, betere selectie.
Kijken naar het weerbericht van ons komende verblijfplaats, zien dat ze een paar dagen om en bij de 22-23 graden en volle zon geven. Topkes weer uit de kast, met een extra erbij, de valies in, paar ballerina's ook weer de valies in, gevolgd door een paar slippers. Dan zijn we nu al 00u15, moet ge binnen 5u45 al opstaan...
Ge bedenkt ook nog dat De Vent moet zijn selectie kleren nog moet maken... Misschien beter de grote sportzak nemen! Alles weer de valies uit, grote sportzak in.

En zo begin je dus doodmoe en vol stress aan je vakantie want ook de komende dagen zitten nog ongeveer zo in elkaar. Prikkelbaar? Wie, ik??

Maar eventjes los daarvan, in deze rok paradeer ik dus deze week rond:




Gezien het rap moest gaan is hij volledig op de overlock gemaakt, buiten het zomen. Ook geen paspelke aanwezig voor de snelheid van het project te bevorderen :) Ok dat is gelogen, de paspel lag klaar, ne groenen, ma ben hem gewoon effenaf vergeten tussen te steken!
Ook geen kunstige foto's of foto's in de volledige outfit, want alles zit al in mijn valies eh!

vrijdag 4 mei 2012

Een uitstekend idee!

Ik had al eens uit de doeken gedaan dat ik de Queen van hobbies ben. Nu is het naaien nog steeds de nummer 1 en zal dat ook zo wel blijven maar desondanks moet ik voorzichtig wezen om mezelf niet te smijten in iets.
Ik had al een tijdje het idee in mijn hoofd om eens zelf te proberen stempels maken, gewoon, omdat stempels leuk zijn en omdat dat er nu niet zo danig ingewikkeld uitziet volgens haar uitleg
Maaaaaar, ik had er mij nog niet aan gewaagd, voor de bekende reden dat ik me dan volledig inspan en ik zag de kilo's gommen, planchetten voor die op te plakken en mesjes al komen!

Nu ben ik toch gezwicht. Waarom? ik wou heel graag een stempeltje om af te geven aan Jitse voor haar communnie. De Vent is de fiere peter en heeft dus een prominente rol op de eerste communnie (het is een klein cadeautje om af te geven, de grote cadeau is een bezoekje aan Disneyland, mocht u nu denken dat wij gierig zijn en dat da kind enkel een stuk gesneden gom krijgt) Maar gezien dat die communnie al bijna is, had ik geen tijd meer om er nog ergens ene te bestellen. Dus ja dan doe ik dat toch gewoon even zelf?

En als je het zo bekijkt, ik heb voor mijn setje messen bij De Banier 10 euro betaald, da is nu toch geen geld eh! Gommen koop ik bij Hema voor 60 cent, of in de Action waar ze nog goedkoper zijn! Planchetten of brokskes hout liggen der momenteel wijd verspreid bij ons wegens werkzaamheden met hout buiten. Dus eigenlijk kuis ik zo langzaam maar zeker de brokskes op! Papierkes om de tekening op de gom over te zetten zijn restjes patroonpapier (ofwel kalkpapier, werkt ook super goed).En een schoon papierke om op da hout te plakken, daar ligt mijn scrapboekkast nog vol mee! Dus dat gerief kan ook nog es gebruikt worden! Het is dus alleen maar een goed idee om aan stempels maken te beginnen! u ziet het zelf, de feiten liegen niet!
Het is ook leuk om snel tussendoor te maken, als het naaien eventjes stilligt voor bepaalde redenen. (deze week was dat de recuperatie van mijn spartacusavontuur. Ook al denk je spierloos te zijn, toch doen ze zeer! Kunnen we dan spreken van fantoompijnen?)

Jitse is nogal fan van alles wat met "paard" te maken heeft. Ik zocht dus een klein stuk paard, zocht nog naar een beetje een leuk lettertype en begon een gom aan flarden te snijden. Wie mij ook een beetje kent weet dat ik ook niet met iets simpel kan beginnen! Ik zie het meestal groots in... Dus in plaats van eerst de techniek wat te leren op pak nu een bolleke of een vierkantje, of al gewaagder, een appel, begon ik aan een paardekop, met krullende manen, een neusgat, oog en mond. En aan kleine letterkes. Maar kijk, mijn lichte vorm van grootheidswaanzin heeft me niet teleurgesteld! ik ben heeeeel erg tevreden over die stempel! Maar ik moet toegeven dat het wel precies prutswerk is.




Daarna vond ik het tijd voor iets simpel en maakte ik nog een kers. Ik ben wel fan van de vorm van kersen! En ik eet da graag, hoewel ik deze in gomvorm niet zou aanbevelen, te veel gesjiek denk ik.


woensdag 2 mei 2012

prestatiedrang

Na mijn uitdaging van vorige week kon ik deze week niet achterblijven. Het is weliswaar een uitdaging van een heel ander kaliber.

Een eeuwigheid geleden, ook wel gekend als ongeveer januari, kreeg ik van een lief vriendinnetje de vraag of we terug een paar loopwedstrijdjes gingen meedoen. In 2011 hadden we dan namelijk gedaan, welgeteld 1 keer, 5 kilometerkes lopen. Dit jaar gingen we er veel doen! Uitdagingen aangaan! Stoer doen enal!

En ja, in die bui van zinsverbijstering hadden we ons ingeschreven, voor dit tof-uitziend evenement. Misschien toch met de nadruk op tof-uitziend, bij een ander die zo afziet, liefst te bezien vanuit de zetel, met zak chips in de aanslag...
Maar Stoer da wij gingen zijn (jaja, met een hoofdletter S!)! Wilde plannen voor de voorbereiding en training werden hier genomen. U moet weten dat ik buiten een iets of wat gespierd onderstel onderstel voor de rest spierloos ben. Ik heb geen armspieren en er is absoluut geen sprake van enige buikspier what so ever! Vermoedelijk een productiefout maar ja het is nu zo.
De plannen waren er dus, maar de uitvoering liet wa te wensen over. Slecht weer, ziek, ... Tot ik een week geleden besefte dat 1 mei al bijna daar was.
Zelfs het lopen was op zich nie echt spectaculair.

Ook bij de looppartner begon het angstzweet uit te breken, de maag knopen te leggen en de benen de samenstelling van gekookte spaghetti te krijgen.

Om ons moraal toch wat op te krikken besloten we maandag onze startoutfit te gaan kopen, afgaan kan je ook in stijl doen! Een kort zwart shortje, ne legging om ons benen iets of wat te beschermen tegen tengels, stro en misschien de elektrische schokken, een t-shirt met lange mouwen waar in onze namen op flockte en goedkope sportschoenen. Want ja ons goeie loopschoenen konden we nu toch nie naar de sies helpen eh. Om onze outfit af te maken hebben we ook nog in den boerenbond fijne tuinhandschoentjes gekocht met een anti-sliplaagje, voor het betere klauter- en klimwerk.

Maar toch zouden we er moedig voor gaan! Met een heel erg klein hartje vertrokken we dus dinsdag richting Linkeroever, met wat familie ter aanmoediging in ons kielzog.
Horrorverhalen begonnen naar boven te komen! Wat als ik een been breek bij een sprong? (rampzalig want op 10 mei vertrek ik op citytrip richting NY!), wat als we verzuipen in dat vuil stinkend grondwater? Wat als we een hartaanval krijgen? kan er iemand wel EHBO??

Daar aangekomen begon mijn sport-spaghetti-lunch hevig te protesteren in mijn maag, maar gelukkig is alles wel binnen gebleven.

Toen we ins onze startbox stonden te wachten om te vertrekken (vertrek per 500 man, elke 3 minuten, om zo geen accidenten te krijgen door 3000 man tegelijk door een strookske van 4 meter breed te sturen) vroegen we ons toch af wat er ons bezield had... iedereen rond ons zag er keisportief uit, getraind enzo! en wij, met ons oranje leggingske, zagen er vooral oranje uit!

en dan, startschot! Nekeer vertrokken, op ons gemak gelopen, op ons gemakske de eerste hindernissen gedaan en toen aan het grote werk begonnen:
een beetje rioolwater-achtige toestanden overzwemmen, bergen zand overwinnen, putten water oversteken, vrachtcontainers opklimmen, naar beneden springen... alle ja, het beter stunt- en vliegwerk kan je het wel noemen! Den Jean-Claude Van Damme kon er nog iets van leren!
Mila, De Vent en de zus van mijn buddy waren hevige supporters! Mila was vooral schattig toen ze riep naar die madam naast haar, toen wij net passeerden: "Dat is wel mijn mama eh!" De zinnen als "mama is de kampioen" en "KOMAAN MAMA" waren haar vaste vocabulaire die dag! Zo een klein kind kan je toch veel wijsmaken.

Uiteindelijk hebben we het hele parcours afgewerkt, elke hindernis gepakt en geen enkel keer de Chicken Lane genomen, en dat op 1 uur en 50 minuutjes! Hoera voor ons! En dat voor 2 sportievelingen die met moeite 6 km lopen!

Gevangen in de startblok!

The Wall

bedwing eens een zandberg



pootje baden in grondwater, inclusief schuim

de paracommando in mij kwam boven

het opklauteren van The Wall. Let op het rendier links die zijn kerstman al was kwijtgeraakt én die naar beneden kroop! De schijtluis dierf nie :)

Boven geraakt!

pijpkes doorkruipen

aankomst! En ik heb een medaille gekregen!

En nu trainen voor volgend jaar, om dat wa sneller af te werken!