zondag 29 juli 2012

Blogdames-stempel-smulfestijn met roze lakselkes

Dat is zo de samenvatting van wat er vrijdagavond te doen was ten huize Liezewiezewoes.

Sinds ik blog heb ik al wat volk leren kennen en dat is ook leuk als het klikt. Je deelt een hobby,  een passie en het is fijn om daarover eens veel en gezellig te kunnen babbelen. Met mensen die voor de verandering ook weten waarover je praat en er ook oprecht interesse in hebben.
De Vent vraagt al eens waar ik mee bezig ben, geïnteresseerd als hij is. Soms kan ik daar kort en bondig over zijn en is het antwoord 'een rokje voor Mila' of 'een babydekentje om cadeau te geven'. Dat snapt De Vent dan wel. Moeilijker is het al ik moet antwoorden 'een t-shirt (ja dat deel snapt hij wel) met raglan-mouwen in tricot' of 'een hemdje, maar ik heb problemen met de mouwsplit en het beleg en ik ben vergeten of ik de vlieseline beter op de buitenstaander van de kraag strijk of aan de binnenstaander.'
Deze zinnen worden dan meestal gewoon beantwoord met een gemompel of een 'mmmmmmm'.

Een kans om dus eens met gelijkgestemden bijeen te zitten is altijd mooi meegenomen. Het wordt dubbel zo leuk als je dan ook samen nog een beetje kan zitten knutselen en prutsen!

Zo kwam het dus dat er een paar heel lieve dames naar mij toe kwamen, we een beetje smulden van hapjes en drankjes en toen samen aan het stempelen sloegen. Tis te zeggen, stempeltje snijden. Een paar van ons hadden dat nog niet gedaan en het leek ons leuk om daar samen eens aan te beginnen.
Het was een gezellige boel, er werd gelachen, er werd door De Vent gezucht (want ja, al da vrouwvolk in zijn huis, en zo kwekken en lachen mee elkander, diene mens kon nie meer volgen of ze tijdens de openingsceremonie van de olympische spelen nu al aan Comoren, Congo-Brazzaville of Congo-Kinshasa zaten) en er waren nauwelijks gewonden!


Dit is een duim met een roos prinsessenlakselke. Dat was al de 2e van die avond, van den eersten is de foto nie al te goe gelukt :) Laat me toch even dat prinsessenlakselke uitleggen:

Ik kan zeggen dat we hier weinig lakselkes vandoen hebben. Mila is al 3.5 jaar en ze heeft nog nooit een lakselke op haar knie ofzo gehad. Tis een hard kind jong. Maar er zit wel nog enigszins een verantwoorde moeder in mij verscholen, en just voor het geval ik er ooit es vandoen heb, heb ik lakselkes in huis. Normaal gezien is dat dus een dozeke grote-mensen-lakselkes en een dozeke kleine-meisjes-lakselkes. Nu wil het lukken dat ik het dozeke grote-mensen-lakselkes ergens op weekend kwijt geraakt ben. Vermoedelijk dit weekend en gezien mijn toestand mag ik blij zijn dat dat het enige was dat ik ben vergeten. Dus toen er 2 lichtgewonden vielen kon ik ze enkel voorzien van een roos prinsessenlakselke...

Das nog scherp jong, zo van die stempelgutskes.

er werd ook niet-alcoholische drank geschonken! en gedronken!

naarstig en geconcentreerd aan het werk.

enkele gerealiseerde stempelkes.



woensdag 18 juli 2012

Prinsessig roos graag

Een paar jaar geleden, toen ik nog piepjong was, er nog geen baby uit mij was gekomen en ik dus onbezorgd door het leven huppelde, Zat ik op school aan den toenmaligen Ehsal. Hoe dat tegenwoordig noemt zou ik nie durven zeggen want daar zijn in die scholen nu meer fusies dan in een doorsnee autobedrijf.

Ma bon, ik zat dus op school in Brussel, nie te ver van de Nieuwstraat. Een voorbeeldige studente was ik wel, in mijn eerste jaar (het brossen nam toe naarmate ik vorderde in de studie :)). Ik studeerde flink en ging naar de lessen. Daar deed ik mij een gloednieuw vriendinnetje op. De hele 4 jaar die we daar in de klas hebben gezeten waren we samen. Partner in crime wat betreft bezoekjes aan de Nieuwstraat en broodjes eten (ook pasta, salades, m&m's en andere chocoladen dingen werden gesmaakt door ons). Ons laatste jaar hebben we voornamelijk gespendeerd aan onze masterproef samen schrijven (daarvoor zijn we samen op avontuur naar Polen gegaan), maar ook aan hare trouw plannen en uiteraard nog es een occasionele les volgen. Ahja, we waren toch nog student eh toen.
Alle ik denk wel dat het werd duidelijk gemaakt dat het klikte tussen ons.

Het klikt nog steeds, maar we zien elkaar uiteraard niet meer elke dag gezien ik in het exotische Leeuwergem woon en zij in het verre Kontich. Maar we horen elkaar wel vaak. Af en toe spreken we nog es af en dan kunnen ons kindjes samen spelen.
Het is ook zo dat we nog steeds veel aan elkaar vertellen, weliswaar via mail, en dat we nog steeds up-to-date gehouden worden van elkaars leven. Zo wist ik ongeveer direct dat ze zwanger was van nummer 2 en een beetje later wist ik ook dat het een meisje zal worden!

Ik zag het al helemaal zitten! Babycadeautjes voor een babymeisje! Ik wist dat zij en haar man graag een meisje wilden en dat er ook veel roos mag aanwezig zijn. Dus ging ik op zoek naar het meest roze en prinsessige stofje dat ik kon vinden. En ik vond een roos/paars/wit stofje met paardjes en kastelen. Prisessiger kan haast niet!
Zwier daar de zachtste fleece ever bij (roos uiteraard!), een paar meter paspel (ja uiteraard ook roos, duh!), en je krijgt uiteraard een schoon babydekentje!

professioneel geshowd door Mila

Voor u massaal naar Leeuwergem verhuisd, nee de zon schijnt hier ook niet, deze foto is gewoon al een paar weken geleden genomen!



met de overschotjes maakte ik een poppenkussen en een poppendekentje, zodat kleine meid (ik weet lekker haar naam ook al maar dat zeg ik hier echt nog niet :)) later een beetje assorti kan spelen met haar poppemie.



Zowel poppenbed als -buggy waren bezet door respectievelijk een pop en een smurf en dochterlief schreeuwde moord en brand toen ik die als decorstukken wou gebruiken. Daarom bij deze, kwakte ik alles op de muur met mijne nieuwen washitape, gewoon gekocht in de Hema! U moet dus niet meer naar Japan! Hoera!

Ik had ook nog een restje stof van dit jurkje over, waar ik niets meer uit kreeg voor Mila. maar nog net genoeg bleek om een jurkje in maat 86 uit te halen! Deze gaat dus ook naar het vers boeleke!
Patroontje van de jurk komt uit de knippie van juni/juli 2012.




Grote broer laten we uiteraard niet in de kou staan, daarvoor werd er een aaplongsleeve gemaakt.die ik maar 2 keer heb moeten lostornen aan de mouwen! Aan sommige dingen kan je iets teveel trekken en dan gaat dat lubberen... Tricot bijvoorbeeld.
patroontje is uit Ottobre, 4/2012.



Nu is het enkel nog wachten op de geboorte van da boeleke, om alles af te geven, samen met veel toeters en ballonnen en misschien wel een feesthoedje! En nee dit is geen spoiler van het cadeautje (stofje heeft ze zelfs al gezien, wou zeker zijn dat het er nie compleet over ging zijn :) ) want ik ben zeker dat ze geen blogs leest, en niet op facebook vertoeft :) Ze bestaan nog, dat soort mensen :)

woensdag 11 juli 2012

het kind in mij

Toegeven, als er moet gekozen worden tussen De Vent en mij wat betreft kinds zijn, ben ik meestal de 'grote mens'. De Vent is namelijk ne vent en we weten allemaal dat mannen nu eenmaal kinds blijven eh... Neem nu ne man met een doorsnee vallingske... precies of hun laatste uren zijn geteld!
Laat mannen in troep iets samen doen en daar is het haantjesgedrag. Of het nu water giet of schoon weerke is op woensdagavond, De Vent trekt op met zijne vélo naar de weekelijske fietsbijeenkomst van de Herzeelse Flandriens want ja als hij nie gaat dan kan hij het puntenklassement nie winnen want dan verliest hij punten en krijgen die dat geweest zijn wel punten (inclusief pruillip wordt dit verhaal dan uit de doeken gedaan)... Dus we kunnen stellen dat ik meestal de volwassen mens ben in de relatie.

Maar goed daar gaat het eigenlijk totaal niet over. Het kind in mij zit namelijk ook maar aan de oppervlakte verstopt. Al vanaf ik verder zag dan 10 cm ver ben ik hevige Disney-fan. En als ik zeg hevig, bedoel ik ook hevig! Mijn pappie had in mijn kamer allemaal grote disneyfiguurtjes geschilderd, van Pluto tot de 7 dwergen over Robin Hood en een schaatsende Mickey Mouse. Ik kon (en kan nog steeds) bijna elke Disney klassieker meezingen van begin tot einde. Ik had elke film op casette (en nee ik heb der nog geen afscheid van kunnen nemen, ook al hebben we geen video meer) en ben nu bezig met ze allemaal te kopen op dvd.
Ik kan De Kleine Zeemeermin op mijn eentje naspelen en kan je lady en de Vagebond bijna woord voor woord vertellen.
In elke Disney Store die ik tegenkom moet ik eventjes naar binnen gaan, het is sterker dan mezelf.

Ok, ik ben normaal geen massamens: je doet mij geen plezier met voorgekauwd spul, maar mijn Disneyfascinatie staat daar los van.

Het is dus uiteraard ook gen straf voor mij om naar Disneyland te gaan! Ah nee! ik kijk daar eigenlijk reikhalzend naar uit! als een kind dus... Ik ben dan ook al een paar keer geweest.

Enthousiast was ik dan ook toen De Vent mijn voorstel om Jitse als communiecadeautje een dagje vol magie te geven aanvaardde (het kind in hem vindt dat uiteraard ook leuk, zo een dag!).

Een dagje Disneyland it would be! En dat dagje hebben we sinds gisteren achter de rug!
het was vermoeiend (want we waren eigenlijk nog nooit maar 1 dag geweest, altijd zeker 2 dagen met dus overnachting) maar het was zo leuk!  Veel attracties kunnen doen, winkeltjes geplunderd en nu, speciaal voor het 20-jarige bestaan van het park, waren en een aantal mooie shows. De Prinsessenparade, een lichtparade en als allermooiste, om 23u, elke avond, een soort licht- en vuurwerkshow die wordt geprojecteerd op het grote kasteel. Een aanrader! de magie is er te snijden op dat moment!
Jitse vond het alvast een droomdagje! Een dagje alleen voor haar, zonder de aandacht te moeten delen met haar broertje, frietjes smullen, suikerspin eten en cadeautjes kiezen! Ze was doodmoe, maar zo voldaan en dat was ook voor ons de kers op de taart.
Dat wij om 23u50 nog aan de 3 uur durende rit naar huis moesten beginnen en dat ik wa stom was geweest en geen verlof had gepakt vandaag waardoor ik om 6u moest opstaan om te gaan werken (na 3 uur slaap), dat ik door dat slaaptekort een liter koffie heb moeten drinken om wakker te blijven terwijl ik dat goedje normaal niet door mijn keel krijg zonder whiskey en slagroom erin en dat ik nu voor de rest van de week wallen heb tot onder mijn kin, nam ik er maar graag bij.

Nu is het uitkijken naar een gelijkaardig dagje als Jenne zijn communie doet binnen 2 jaar, en daarna gaan we zeker eens langs met onze kleien meid. Zij is daar nu veel te klein voor, persoonlijk vinden we 6 a 7 jaar een minimum voor kinderen om er echt van te kunnen genieten.

Maar, wie in de tussentijd kinders heeft die graag eens zouden, maar ouders die niet meewillen, ik ben bereidwillig om mee te gaan :)


een verwonderd gezichtje










Grote liefde gisteren tussen Jitse en Tante Lies








donderdag 5 juli 2012

We werken eraan... Update

Ik had reeds een update gegeven van mijn nieuwjaarsvoornemens, en toen leek het de goede kant op te gaan!
Leek is cruciaal in die zin... Ik was precies nogal rap content...

Punt 1: dieet... we kunnen er kort over zijn, da is nogal fout afgelopen... waar ik eerst die 1.5 kg nog kwijt was vrees ik dat die én een paar bevriende kilo's er toch nog zijn terug gekomen... maaaaaaar, ik ben wel opnieuw op de goede weg! hoera! Ik heb me nogmaals in het punten-tel-systeem van de weight watchers gegooid! Zeker dat het nu echt wel gaat lukken! ministapjes pakken, kleine beetjes helpen :) De motivatie hier is er! Maar naar de bijeenkomsten gaan doe ik niet. 11 euro per week betalen op gewogen te worden, dat is er wat over...

Puntje 2: orde en netheid: Kom, toegeven, dat is nooit onze sterkste kant geweest, maar de was gaat nog steeds vrij goed. De ene week blijft hij al es staan, de andere week is hij direct opgeborgen! Maar op dit vlak nog steeds heel tevreden! Een was-sorteer-systeem heb ik wel nog steeds niet, maar kom, ipv op de grond ligt de was nu in wasmanden. Revolutionair voor mij!
Opruimen, daar zijn ook al een paar goeie zaken uit voort gekomen! Zo kan ik voor het eerst in jaren weer es mijn kast zien die in de gang staat! de rommel erbovenop is eindelijk weg! hoera! Maar ik moet zeggen, nog geen kat die er iets van gezegd heeft... echt niemand... Zou de rommel dan toch nie zoveel opvallen??
Wat betreft het verhaal van de okergele broek... Geen zorgen, die hangt niet meer op mijn trap boven! Die is zelfs vrij snel na de laatste post verhuisd naar de auto om in de droogkuis binnen te steken... maar daar ligt ze nu eigenlijk nog steeds... Tis toch eerder een winterbroek...

De To-Dolijst van de verbouwingen gaat langzaam maar wel zeker vooruit! De veluxen zijn geplaatst, de offertes voor de trappen zijn gevraagd. Eens die binnen zijn kunnen we beslissen en dan komt de trap dus ook in orde. Ok, het gaat niet zo snel vooruit hier, maar het gaat wel vooruit!

Het album van Mila haar 1e levensjaar is ook helemaal af! Ben der content van, maar dat doe ik waarschijnlijk nooooooit meer :)
Het hemd voor De Vent, dat kon u ook al bewonderen.

Zo net na de helft van het jaar zijn we op sommige punten wel goed bezig, maar voor andere is een drastische wijziging vandoen... laat ons hopen dat het na deze herpakking wel van de grond komt :)

En hoe zit het met jullie voornemens?? al volledig uit de gedachten gebannen?? Of toch goed bezig?



zondag 1 juli 2012

fladder-alder-iere, fladder-alder-are

2 weken geleden, op maandag was het de laatste bijeenkomst van Sewing is Fun, nu is het zomerstop! We vierden dat weer in stijl, met hapjes en drankjes! Maar dat was nog niet alles, de dames van Alarm kwamen stofjes verkopen! Feest dus.

Ik kocht er ondermeer aapjestricot (project nog te bedenken) maar vond er ook geweldig mooie vlindertjesstof! De witte vlindertjes zijn doorzichtig, wat het een geweldig effect geeft . Voor dit stofje volledig tot zijn recht te laten komen kan je bijna niet anders dan een simpel a-lijntje maken vind ik. En zo gebeurde dat ook. Volgens bekende boek uiteraard, want da modellek zit mij goe.

Afgewerkt met blinde rits en een rolzoomke. Een gewone zoom viel veel te hard op in zo een half doorzichtig stofje.

Ik ben alvast heel hard fan van dit rokje!

geheel toevallig had ik ook schoenen en een t-shirt die op deze rok past!


vakantiegevoel in eigen hof: als ik vroeger als klein kind met mijn ouders op reis ging werd mijne pyama dikwijls in zo een waaierke gelegd :) pure nostalgie :)

de witte vlinderkes vallen niet zo op op de foto's, maar geloof me, ze zijn er wel degelijk!