woensdag 26 september 2012

broekskesblues

Indien u hier af en toe eens meeleest zal u waarschijnlijk wel kunnen beamen dat mijn dochter een koppig exemplaar is... Kom, ik mag niet klagen, ze is lief en braaf, meestal vrij rustig en beleefd. Dat is toch alles wat ne mens verlangt eh van zijn kind.
Maar koppig, ja dat dus ook. En sinds kort komt daar bij: een serieus eigen willeke wat betreft de kleerkeuze. Waar is den tijd dat ik zelf maar gewoon koos wat kleine spruit aandeed?

Zo had ik in het voorjaar bloed, zweet en tranen verloren aan dit jasje, wat madam resoluut weigert aan te doen. Verkeerde kleur...

Maandag was het de eerste keer Sewing is Fun, met een stoffenverkoop van Koekepeertje! Altijd een hit natuurlijk! Bij Valerie kocht ik een schoon stuk gabardine, in een mooi warm safraangeel. Ik zag er na dit avontuur al direct een schoon broekje in!

Ik doorzocht mijn lading boekskes, vond een schoon modelleke in de knippie van februari 2012 en begon enthousiast te knippen in de gabardine en een stukje petit pan die er ongelooflijk schoon bij past! In een 110, want ik wou ze niet te klein maken, ze moest er nog wat geniet van hebben vond ik.

Ik moet zeggen dat het patroon van de jacob precies veel schoner is uitgelegd en dat het patroon beter is getekend. Ik heb aan het knippiebroekske wa meer werk gehad, ik vond de naad van de voorpanden te klein, heb er dus wat aan moeten foefelen, maar kom, het valt niet op aan de buitenkant.

Ferm content met het resultaat haal ik dochterlief en laat haar de broek passen. Dat ze nog wat groot ging zijn, had ik gedacht. Maar dat Mila bij hoog en bij laag beweert dat ze spant, dat zag ik nie niet komen... Volgens madan spant de broek dus, die eigenlijk van haar poep valt. Resultaat: ze wou de broek niet aandoen! of toch niet langer dan voor de fotoshoot :)

de opdracht was: mama moet je poep zien schat!


'mama, die broek spant echt!'

ma zien, hoe schoon die bloemmekes bij de broek passen!

de schoentjes van Raaf en Vos hebben al goed dienst gedaan!


van waar zou diene knoop nu komen? :)

zakjes met hartjesdetail. Een paspelke is ook van de partij.


Ik vermoed dat ze het heeft op de breedte van de beentjes, want het is een vrij smal modelleke. Ze heeft nog broekjes met smalle pijpkes, die ze wel draagt, dus ik hoop van harte dat ze ze ooit gaat aandoen... Al een geluk dat ze een beetje groot is, zodat ze nog even in de kast kan blijven liggen. Spijtig want het is een schoontje vind ik zelf...
Maar misschien moet ik de volgende keer toch maar terug een jacob maken :)


donderdag 20 september 2012

Electric Blue

felle kleuren, ik ben fan! Altijd en overal!

Toen ik 13 jaar was heb ik een nagellakfascinatie ontwikkeld. Ik had meer dan 70 (!) pottekes, in andere kleuren, gaande van zwart tot fluo-oranje, rood, roos, blauw... je kon het zo zot of fel nie bedenken!
Mijn nagels hadden bijna elke dag een ander kleur en motief. Ik 'schilderde' zelf een bloemmetje, stipjes of streepjes op mijn nagels.

Dat ging zo zeker door tot mijn 17e. Toen ik tot het besef kwam dat mijn nagels echt wel kapot aan het gaan waren. Ik liet de dagelijkse nagellak achterwege. Ik lak mijn nagels nog wel maar laat mijn kleurtje er niet langer opzitten dan 4 dagen en dan krijgen mijn nageltjes een dagje of 2 rust.

Mijn liefde voor felle kleuren, die is gebleven!
Zeker als het schoenen betreft!

Gisteren kocht ik bij Raaf en Vos derby's voor Mila in electric blue. En gezien ze ook mijn maat hadden en het er super comfortabele schoenen uitzagen kocht ik mezelf ook een paar!


 Ik ben de gele broek, Mila is de rode. De schoon rokjes zijn deze lieve meiden!
Mama Griet nam de geweldig schone foto's.

Dit zijn eerlijk waar, de meest comfortabele schoenen die ik ooit heb gehad! Supersoepel leder! een aanrader! En Mila en ik? Wij passen mooi samen!
 

dinsdag 18 september 2012

kudos, my hero*

 Ik heb al lang heel veel bewondering voor mensen die broekjes maken voor hun kroost. Die tirette, man dat lijkt me ingewikkeld! En die flap, hoe steek je in hemelsnaam die flap in die spriet (een gulp is geloof ik het schoon woord, ma da bezigt nu toch geen kat?? 'hey, uw gulp staat open!' neeeee, het is 'hey, uwen spriet staat open!')?
Ik bezie haar dan ook als mijn heldin! die schoon broekskes, da modelleke, die stofkes, maar vooral, die tiretten!

Ik had ook al eens verkondigd dat ik een Jacobversie met rits ging maken, en ja, wat ge zegt moet ge maar doen ook eh!
Ik kocht bij vermiljoen een schoon oranje ribfluweelstofje. Geweldig zacht! En zo een schoon kleur! dat ging het broekje worden.
Ja weer een jacobbroekje, maar deze keer zonder doorgestikte plooi waardoor het eigenlijk een heel ander model lijkt! En ik blijf de mooie discopijpen houden. Hoeraaaaa dus! (is dit nu onbewust bandwerk?) Ik ben zot van da patroontje jong! Komt daarbij dat ik in de H&M vorige week een pulleke kocht die perfect op het kleur broek als op het model broek zou gaan! Dus onder het moto: never change a winning team, nog een jacobke.

Ik hoor u nu ver denken: ja dat zal daar ook weer vre goed afgelopen zijn, kom maar op met die blunders!
En ik kan u zeggen: neenee, tis nie waar, tis effenaf goe gelopen!

Ik begon, vre op mijn gemakske, om 20u, en om 22u30 was de broek volledig afgewerkt. Tot zomen en knopen!
En ik kan zeggen, dat is eigenlijk niet zo heel moeilijk, nekeer dat je de stappen goed door hebt en kan volgen is het een piece of kak. De uitleg van Mamasha is echt goed!

Er was ook natuurlijk ook aandacht voor de details: Ik had nog een klein stukske paspel dat net groot genoeg was voor de 2 zakjes af te werken, had een geweldig schone knoop van, uiteraard, de rommelmarkt, en een rits in praktisch dezelfde kleuren.

Snoepjes smullen. Pulleke van de H&M, met super vosjes op!

Bij gebrek aan ons vosse kat Lucy kwam tijgerpoes Lola dan maar opdraven













paspel aan de zakjes en de schone rommelmarktknoop. En zo sprietstiksel! Jonges, hoe professioneel is datte!


Ik zette er nog een extra drukknoop aan zodat de tailleband schoon blijft zitten waar die moet zitten. De overtollige draadjes, die zijn nog niet allemaal weggeknipt zie ik nu :)
Maar zie, die rits! hoe schoon!
Gelukkig, dat ben ik oprecht.







* 'kudos my hero' wil zoveel zeggen als: respect voor mijn held, faam voor zijn daden.
Afkomstig uit het liedje My Hero van de Foo Fighters

vrijdag 14 september 2012

de waarheid en de kindermond

Dacht u ook dat de waarheid steeds uit een kindermond komt? Wel ja, ik ook. Maar dat blijkt  niet altijd het geval, heb ik aan den lijve ondervonden...

Ik zit op mijn werk nog in de 'zomertijd'. Dat wil zeggen dat ik om 7u mag beginnen en dat ik dan ook bijgevolg om 15u06 mag vertrekken. (I kid you not, ik moet 7u36 werken per dag en ik we moeten een half uur middagpauze pakken. Dus dat komt uit op 15u06.)
Ik vind da een tof uur, nog veel namiddag over en ik kan om mijn kleine meid gaan aan de schoolpoort.  het winteruur loopt ma vanaf 7u30 en ten vroegste vertrekken om 16u, dus dan kan ik haar niet ophalen van school. Ik probeer er dus van te profiteren om er nu een paar keer per week om te gaan.

De juffen zijn dat niet gewend, want meestal is het oma of moemoe die haar gaat ophalen. Zo leek het me dus ook niet raar toen ik Mila ging ophalen er een paar juffen aan mij vroegen hoe het met me was, zoveel zien ze me uiteindelijk niet. Ja goed eh! antwoordde ik gezwind. Het ging/gaat ook goed! Buiten een vallingske na ma is wa naast de kwestie hier. Maar ik ben naar een toffe dienst veranderd op den bureau, ik doe mijn werk graag, leuke weekendactiviteiten,... Alle, alles waar ne mens content van kan worden! Maar dingen die ik niet aan de juffen vertelde wegens teveel kinders die ertussen lopen en roepen.

Deze middag werd Mila opgehaald door moemoe, ook wel bekend als mijn eigenste moeder. Ik ging dus mijn dochter gaan ophalen bij haar.
Subtiel zoals alleen mijn moeder subtiel kan zijn vroeg ze: Zeg, wanneer ging ge nu es vertellen dat ge in verwachting zijt? Want uw schoonzuster vraagt mij dat al, de juffen op school weten het, en wij nie!

Euh, ik kan u wel zeggen dat ik eventjes niet wist tegen wie mijn moeder aan het praten was... Even achterom gekeken, niemand te zien, dus ja, toch tegen mij dat ze aan het praten was!
Blijkt dat Mila al 2 weken tegen iedereen op school gaat zeggen dat er een baby in mama's buik zit... Euh, ook geen idee waar dat van komt! Maar ik kan u wel meedelen dat er GEEN baby in mijn buik zit. Hoogstens een overdosis chocolade...
Dus vandaar, de hele lijn werd in gang gezet: Mila zei het tegen alle juffen, mijn schoonzus gaat gaan sporten met Mila haar kleuterjuf, die vroeg aan schoonzus hoe het nu met me was, schoonzus wist van niets, juf zei dat er baby in de buik van mij zat, schoonzus vraagt aan mijn ma aan de schoolpoort hoe het nu met mij is,... et voila, ik ben zwanger se, al een sjans dat ze mij daar ook tijdig van op de hoogte brengen! En ik ma preparé eten en alcohol naar binnen kappen!

Dus als er ineen iets te veel mensen vragen hoe het nu met je gaat, vraag dan maar eens aan je kinderen of zij er niets mee te maken hebben!

dinsdag 11 september 2012

winterwol

Ik had het al es gezegd, ik was aan het nadenken over een schoon winterkleedje in de wol.
het patroon lag eigenlijk al vrij snel vast, het zou de cowl neck jumper worden. Dat is een simpel patroon, heel eenvoudig, zit snel in elkaar en dat was iets wat dit stofje wel nodig had.

'Dit is een ideale gelegenheid om mijn tricot-trucjes te proberen die ik in de les heb geleerd!' dacht ik heel enthousiast! Ik heb (dit is GEEN verdoken reclame!) mijn overlock een jaartje geleden gekocht bij Mertens in Melle (waar je super goed wordt geholpen en waar de mensen altijd vriendelijk rondlopen!) en daar kan je dus ook 2 namiddagen les volgen, hoe goed te werken met dat ding. Samen met haar trok ik dus richting Melle, ergens in april.

Truc 1: ik ging de linten om de jurk vast te knopen draaien met de overlock-draait-tricot-in-een-wip-truc.

Wel ja, moest het gelukt zijn, ik zou der hier nie over schrijven eh, of toch niet zo uitvoerig! dat ging dus niet, ik kreeg langs geen kanten da lint gekeerd. Ok, het was ook geen tricot maar heel fijn geweven wol, dus ligt het niet aan de truc maar aan het stofke.
Ik had toch die linten nodig, dus stikte is ze gewoon en ging ze zo proberen draaien. Ook dat is grandioos mislukt. Na ongeveer 1u30 had ik bijna 1/4 van 1 lint gekeerd (ik had er 2 vandoen...) en had ik al meer draden van die wol losgetrokken dan wat anders.
Al een sjans da ik nen hamsteraar ben en van veel dingen een immense voorraad heb liggen! Zo had ik ook nog een pakje roos satijn biaislint liggen, ideale kleur en textuur om te gebruiken bij dit kleedje.

Truc 2 (en ik kan al zeggen dat deze wel is gelukt!): ik zou de mouwen en de zoom onderaan ook zomen met de overlock, lekker simpel en snel! En dat is het ook, dus veel meer interessants kan ik der nie over zeggen.









Ik had zo een schrik om het kleedje te klein te maken, of maar net gepast zodat ze het niet veel zou kunnen aandoen, dus ik heb de grootste maat gemaakt: een 5-6 jaar. Persoonlijk vind ik het nu nog wel meevallen. Het is wel wat aan de grote kant, maar ik hoop dat ze er dan volgend jaar ook nog wat geniet van zal hebben! Als ze er nog geen gaten heeft in getrokken natuurlijk...

Het stofje heb ik eens gekocht op een priveverkoop van een dame die haar reuzeverzameling stoffen wou inperken.
De geweldig schone schoenen komen van bij Raaf en Vos! Ik ben der zo verliefd op, op die botjes! En het kind ook! Dat belooft, als het kind een even grote schoenen-obssessie zal krijgen als haar moeder...

woensdag 5 september 2012

voorhistorische heldendaad

Ik doe, nogmaals ja ik weet het, een poging om heel gezond te eten, niet te snoepen in de hoop een kilooke te verliezen.
Soep, van het verse soort, met echte groensels, dat hoort daar bij! En laat me nu net eens een paar tientallen kilookes tomaten hebben liggen uit ons serreke! (Ja tientalen, want naast aardbeien, chillipeperkes en frambozen is dat zowat het enige wat boer De Vent in slaagt te kweken...Hij kweekt ze dan ook en masse...)

Zo ging ik dus vandaag verse soep maken, als mijn avondeten. Maar oh ja, juist, de staafmixer mixt nie meer zo goed. Wat een probleem is voor een staafmixer uiteraard.
Ik hou niet zo van de vellekes en te aanwezige vezels in mijn soep dus moet die eigenlijk wel heel erg fijn gemixt worden wat niet gaat met maar een halve brok van ne mixer.

Maar geen nood! Ik kreeg van mijn schoonmama een jaar of 2 geleden nen passe-vite kado voor mijne verjaardag. Waarom in hemelsnaam???? hoor ik u denken? Awel, omdat ik soms in een vlaag van zinsverbijstering voor een etentje van 14 man verse kroketten wil maken en diene puree voor in die kroketten, dat moet zonder brokskes zijn. En puree kan je nie mixen anders worden die patatjes lijmerig. En omdat ik anders achter het gerief van mijn schoonmama moet gaan, kreeg ik da kado. Heel plausibele uitleg dus waarom ik een passe-vite in huis heb.

Wat is een passe-vite?? hoor ik u ook denken? Awel, dat is een mixer avant la lettre. Er zit een draaihengel aan en er zit een soort rasp in en door te draaien rasp je het fijn te maken eten fijn. Voorhistorisch dus, als en een draaihengel aan te pas komt.

Soep fijndraaien door de passe-vite was dus het plan! Mijn bomma doet dat ook nog steeds zo, dus dat zal wel lukken, dacht ik nogal moedig.

Toen de groensels genoeg gekookt hadden nam ik dus de passe-vite, zette die op een kom en begon te draaien, en draaien, en nog wat draaien... waar de naam passe-vite vandaan komt, echt geen idee, want zo vite was die soep nie klaar! ik heb een half uur staan draaien en dan had ik een hoop groenteprut over en heeeeeeel erg waterige soep.


Enige oplossing: blijven draaien tot de groenteprut ook fijn was... Nog een half uur draaien dus...
Ik moet u nie zeggen dat ik nogal veel honger had zeker?

Maar het eindresultaat, dat was verdikke lekker! En ik heb zeker een paar calorieën verbrand terwijl ik die soep aan het maken was.
Respect voor alle bommas die nog altijd hun soep zo maken!


maandag 3 september 2012

want lood is mijn lievelingskleul!

Kinderkes, ze zijn ongewild grappig!
Mila praat vlot. Ze is er dan ook vroeg mee begonnen. Toen ze iets meer dan een jaar was kon ze al goed 3-woord-zinnetjes maken. En daar zijn in de loop van tijd alleen maar meer woorden bijgekomen.
Ne mens zou al es blij zijn als ze af en toe zou zwijgen!

Karakter, da heeft da kind ook. Meestal ben ik daar blij om, een beetje karakter kan nooit kwaad. Maar soms zou we gewilliger zijn geen kwaad kunnen (hoewel ik waarschijnlijk heel blij zijn als ze op haar 16e vooral haar karakter gaat hebben en het gewillige achterwege laat!).

Zo wil madam tegenwoordig volledige zeggenschap over welke stof er zal gebruikt worden voor haar kleertjes. Met heel veel enthousiasme viste ze dan ook de rode bolletjesstof  uit de stoffenkast. Want lood is mijn lievelingskleul eh mama! Ja, de 'R', dat is nog een stluikelblok. Die komt er niet altijd even vlot uit.

Het stofje kocht ik evenals deze op het stoffenspektakel in Gent ergens in februari. het zal vorig jaar in de collectie van Van Hassels. Ik heb op het punt gestaan om het rokje te kopen maar het prijzige etiketje hield me tegen. En ik ben reuzeblij dat ik het niet gekocht heb, want voor 4 euro de meter heb ik het stofje gekocht!  Ik kon dus zowat 20 meter kopen voor de prijs van het rokje... En ja garen kost nu ook nie zoveel...

Toen ik het stofje zag kon ik enkel denken: TAMMY!!!!
en ja dat is het dus geworden ook!

Het nieuwe favoriete spel is hier: verjaardagsfeestje! inclusief feesthoedjes dus...










Awel van zo een schoon gelukt rokske kan ik nu genieten ze :)

licht ontvlambaar...

Zoals iedereen wel weet was het vandaag de eerste schooldag! Ik nam geen verlof om mijn kleine meid naar school te doen, vond dat een beetje stom om haar naar school te doen en dan een hele dag thuis te zitten op mijn eentje. Maar ik kon haar wel gaan ophalen, dus dat was ook al iets.

Ik maakte een paar dagen geleden haar nieuwe jurk, zette alles klaar (jurk, ondergoed, t-shirt voor eronder, boekentas met boterhammetjes in,... alle de hele schoolboel) voor de papa zoals ik altijd doe en hij ging haar klaarmaken en brengen, zoals hij ook altijd doet. Ik gaf gisteren zelfs nog wat uitleg bij het klaargelegde gerief, je weet maar nooit, papa is tenslotte De Vent en dat is ook ma gewoon een vent...

Zo komt het dat we gisteren volgende conversatie hadden:
ikke: Vent, als ge morgen Mila da kleed aandoet moeten de knoopkes vanachter. Het lage deel is vooraan.
De Vent: ok, knoopkes vanachter, laag deel vooraan. Maar ik zie dat wel ze.
Ikke (ik ken hem, dubbenchecken kan geen kwaad!): waar moeten de knoopkes??
De Vent: achteraan! (op licht geïrriteerde toon)

Nu heb ik daar meestal geen klagen over als De Vent de dochter aankleedt, maar als je je dochter gaat gaan ophalen aan school, fier als een gieter omdat je het zelf zo een mooie jurk vindt, omdat de dochter heel flink was geweest en niet had geweend, en als je de voorgaande conversatie in gedachten hebt en je dan haar ziet lopen met die knoopkes vooraan, dan, lieve mensen, dan ben ik wat men noemt licht ontvlambaar...

bewijsmateriaal: