dinsdag 26 maart 2013

in de sjakos

Alle, nog niet al mijn plannen in de planning, ma de sjakos, die is wel af!

Nee, nie speciaal veel energie hier tijdens die 2e semester (ben trouwens net bezig aan den 3e semester, ter info), da is allemaal verzonnen door die mensen die een heel leger klaar hebben staan om hun haar te doen, hun gezicht te plamuren, hun huishouden te doen en hun kinders alleen maar zien als ze gewassen, gegeten en gekleed zijn. Kom, wa ik wil zeggen, eventuele zwangere medemensen, voel u niet slecht omdat ik hier iets of wa productiviteit toon! Ik ben gewoon bezig mijzelven compleet de verdoemenis in aan het helpen! Koppig blijf ik denken dat ik niet moe ben en nog alles kan, terwijl ik halverwege die gedachte besef dat mijn ogen precies niet open zijn en mijn schoenen aandoen een ware marteling is geworden...

Maar dit allemaal geheel terzijde! Da ging hier over een sjakos!


vrolijke bollekes


Twas de eerste keer dat ik zo een magnetische sluiting heb geprobeerd, maar eigenlijk is dat echt poepsimpel! Ik heb wel een extra laagje vlieseline gestreken bovenop de vlieseline voor de versteviging van de voering. Kwestie dat de voering niet zou scheuren als je de tas open trekt.

Die blauwe neplederen-skai-achtige toestand vond ik in de Strek in Ledeberg. Net als zij trouwens! 
Ik nam een collega mee op middagwandeling naar de winkel, ze was onder de indruk. Niet specifiek van het aanbod stofkes (collega is geen hobbystikster), maar van de belevenis en ervaring dat winkelen in De Strek is. Ik kan haar geen ongelijk geven.

De voering ligt zeker al meer dan een jaar in de kast. Ze is ooit overzees besteld bij the Fat Quarter, en ik dacht dat het er eentje is van Michael Miller. 

Dat magneetding is van de Veritas. 

Het patroon, dat ligt hier ook al ver 2 jaar geprint in mijn kast. Kwam van een blogske in het Engels geschreven, maar geen idee van wie de blog is en geen goesting om het op te zoeken. 

En dan ga ik nu heel wijslijk in mijne nest kruipen, damage control...



donderdag 21 maart 2013

over hooi en ne veels te kleinen vork

Met de zwangerschap is niet alleen mijn lijn (achum, ja een streep is ook een lijn, alleen iets breder), mijn logisch denkvermogen en relativering verdwenen, neenee, als kers op de taart ben ik tegenwoordig een kei is masochistische voorstellen aannemen...

Over mijn wild plan om alle doopsuikerzakjes zelf te maken had ik het al eens gehad. Daar gaat het goed mee, dank u. Ik zit nu steeds aan de helft, de andere helft is heus wel op komst!

Staat verder babyvoorbereidingsgewijs nog op het programma: stoffen mandjes om de snoep in te doen voor schoon te presenteren aan de mensen die op bezoek komen, een paar babyjurkjes en rokjes, een pakske uit nickyvelours en een dekentje. Eigenlijk ook nog de jurkjes voor zowel Mila als Baby voor de babyborrel. Hiervoor heb ik alle materialen in huis... alleen de tijd, dat is wat zoek.

Maar dat is nog niet alles, ahnee! Ik had ook beloofd aan de mama om een poging te doen een blauwe sjakos te maken voor haar dat schoon zou passen op haar wit kleed met blauwe gilet en blauwe schoenen. Dat ding ligt geknipt klaar, ma de tijd eh...

En als u nu denkt: Amaai, dat gaat ze nie allemaal klaar hebben tegen dat ze bevalt want da is maar 12 weken meer en ze is nie zo rap tegenwoordig...

dan zeg ik: Aha! ik heb er nog een compleet over-the-top project bij aangenomen...
Ik had de lieve juffen van de school beloofd te helpen met het maken van de kleertjes voor het schoolfeest...
Terwijl we dan toch bandwerk aan het doen zijn kon dit er gerust nog wel bij genomen worden!
Wat is da nu: 15 harembroeken, 22 banaanpakken, 18 lange rokken met 9 bustiers, een hoop tulbanden, wat Egyptische pakjes, zeker 40 pols- en enkelbandjes waar bellekes aangenaaid worden en een poot geknoopte strokenrokjes... En dan vergeet ik denk ik nog wel wat...

Maar hé, op da schoolfeest ga ik zitten blinken, samen met de andere mama's die wat helpen naaien. Want wij hebben dat toch schoon gemaakt! Nu alleen zien dat ik nie aan het bevallen ben dan, want dat zal wa kampen...

dinsdag 12 maart 2013

Een half Woestie-Kroestie-kleed

Het was me het dagje wel vandaag... In chronologische volgorde hadden we:
1) een zowat slapeloze nacht wegens dochter met oorontsteking.
2) een spannende rit met de auto die slechts een maximale 5 km inhield, waar ik wel 3 slibberingen maakte en waar ik al een half uur over aan het rijden was en die me toen deed beslissen de overige 20 km naar Gent niet meer af te leggen.
3) het uur van mijn geboorte (10u20 op 12 maart), dus ook wel mijn verjaardag
4) dochter aankleden met een legging, gebreide kousen van de Bomma, een broek, een t-shirt, een warme volledig met nickyvelours-gevoerde hoodie, een winterjas, muts, sjaal en wanten. Om ze daarna op de slee te zetten, op een dekentje en ze nog eens helemaal in te wikkelen in een ander deken. Om dan De Vent en dochter uit te zwaaien omdat ze naar de dokter gingen. Glijden op de slee is net iets minder gevaarlijk dan met de auto.
5) dochter opwarmen met kersenpitkussens en droge dekens nadat ze van het slee- en dokteravontuur terug thuis was met De Vent.

En toen was ik het winterweer effenaf beu en begon mijn zomeroffensief!
Deze week werkte ik een jurk af voor Mila, omdat doopduikerzakjes maken nu eenmaal eens begint te vervelen en ik het kind, eens de lente echt komt, niet in zo een zakske naar school kan sturen. (Ik zit ver halfweg met de zakskes, voor moest u even ene update willen).

Bij lieve Griet zag ik tijdens Sewing is Fun een jurkje dat ze had getekend met hele leuke mouwtjes! Een hele jurk zelf tekenen, das wat veel van het goede. Er is zo iets als eerst stappen en dan pas lopen. Maar mouwkes, how hard could it be?? Uiteindelijk delen we ook wel genen, zij en ik! En met wat sjans heb ik ook wat van die bakken talent gekregen.
Mouwkes werden dus zelf getekend, beetje aangepast aan de maat van het bovenstuk. Het rokdeel is hetzelfde van deze jurk die ik voor de winter maakte. Handig, want das enkel een rechte lap met een paar plooikes in.

En tijdens deze sneeuwige en koude dag maakte ik heb binnen lekker warm en hees mijn kleine in een zomers kleed, inclusief sandaaltjes. Die ik trouwens kon veroveren (je echt veroveren, je wilt niet weten hoeveel volk er was dit weekend in de winkel!!!) bij Raaf en Vos



De jurk werd onderaan niet gezoomd maar wel afgewerkt met blinkende goudkleurige biais. Gevonden in de Veritas in Zottegem. Ze hebben er ook zilverkleurige. Of hadden, er was van elk maar 2 pakjes en die heb ik allemaal mee naar huis.

op de rug een gele zichtbare rits. Het geel was perfect hetzelfde geel van de volgels en de mouwkes. 
Ook achteraan liggen er plooikes in het rokdeel.

en ze loopt tot onder de poep, voor het comfort van het kind. Zo kan ze er makkelijk in en uit.

Het stofje vond ik een tijd geleden bij De Stoffenkamer denk ik. Maar vergeef me als dat zou gelogen zijn, ik steek dat op zwangerschapsdementie. Mila was er alleszins weg van, want er staan vogels op. Ik ben ook wel fan van vogels, zolang ze gewoon ergens op geprint staan of ik ze van verre kan zien. Van dichtbij ben ik niet zo een gevogeltefan, tenzij gebraden op mijn bord. Maar bon, de dochter wou dus een vogelkleed, want er stond een halve Woestie Kroestie op (rood met groene vleugels). Een echte, hele Woestie Kroestie is een gewone rode kanarie. Zo een beest kreeg ze een tijd geleden van De Vent, en ze doopte hem direct Woestie Kroestie. Moesten we het kind laten doen noemt ze ook haar kleine zus zo, want alles wat zij een naam mag geven noemt Woestie Kroestie. Maar dat bekt niet zo met de familienaam.

En dan ga ik nu even verder denken over de afwerking van een testmodel voor een zomers bloeske dat al half klaar ligt.

donderdag 7 maart 2013

een bozzeke

Chaos, dat is niet enkel in mijn hoofd maar soms ook in mijn huis te vinden. Niet dat u hier bergen rommel moet overwinnen, of dat u de zetels niet ziet staan onder de nesten. Chaos als in: waar in hemelsnaam heb ik dat nu weer gelaten??

Zo had ik even geleden een broekje gemaakt voor Mila, maar was die door omstandigheden in een kast gesukkeld die niet dient om kleren in te bewaren. Het zou moeten zijn dat u altijd kleren bewaart bij uw ovenschotels en bakvormen.
Het hele verhaal van de zoektoch! bespaar ik u, maar ik heb ze dus teruggevonden! Ikke blij, net op tijd voor het lenteweer!

Maar om even bij de broek te blijven... een maandje geleden sprong me in de jbc een truitje in het oog. Schoon kleurkes, vrolijk lente-achtig, iets waar ik op dat moment van sneeuw al naar verlangde. Ik kocht het dan ook! Toeval wou dat ik ook, geheel toevallig, een lap gabardine had gekocht in zo mint-achtig blauw-groen die perfect op die trui zou passen.

En gezien Mila stilaan uit haar jabob-broekjes begint te groeien, en ze die broekjes dan ook zotjes graag draagt, stond er snel vast welk model het zou worden.
Ik tekende de grotere maat, zonder rits want ze doet nog steeds niet de moeite om de rits effectief open te doen.

Maaaaaar... de grotere maat, die bleek ineens wel heeeeeeeel groot te zijn. Ze heeft een 'bozzeke' aan de broek hangen vooraan. En ze heeft ook wat weinig poep om de broek te vullen. Nooit gedacht dat een dochter van mij te weinig poep zou hebben om een broek te vullen...




De broek, die verdwijnt nog even in de kast. Maar tegen dat ze in de broek kan, is de trui gegarandeerd te klein...
Jammer, de combinatie, daar was ik nu echt zot van, en Mila ook!


Lolapoes, die trapt het haar al af. Niets voor haar, zo en fotoshoot.






zondag 3 maart 2013

Zotjes

Dat zag ik haar toch denken toen ik haar mijn doopsuikeridee vertelde.
Maar koppig zoals ik ben zet ik door en ik ben er dan ook deze week aan begonnen. Dus vergis u niet, beste lezer, er is hier wel degelijk activiteit ten huize liezewiezewoes!
Meer nog, er is zelfs sprake van heus bandwerk en sweatshopwerkdruk! Hoewel ik momenteel nog steeds het bos door de bomen zie. Uiteindelijk gaat het maar over een honderdtal stoffen zakjes, piece of cake dus. Maar kleertjes, das even wat kalmer. Hoewel mijn voorraad stof werd aangevuld me echte bjoeties en mijn vingers jeuken om er aan te beginnen...

En wat nu dat doopsuikeridee is? Wel, nog een maand of 3 geduld, dan ziet u de hele presentatie!