maandag 29 april 2013

Danger Zone

Opvoeding. De meesten van ons hebben er wel mee te maken. U bent namelijk zelf opgevoed, u doet een poging 1 of meerdere koters op te voeden,... Ik besluit dus dat iedereen die niet Mowgli heet en dus door een roedel wolven is grootgebracht, een bepaalde opvoeding heeft genoten.

Bij de opvoeding van Mila staan wij op bepaalde waarden en normen. Beleefd zijn, dank u en alstublieft zeggen en respect hebben voor mensen zijn daar toch op zijn minst de hoekstenen van te noemen. We werken nog aan bescheidenheid en discretie, maar voorlopig kan het kind die woorden niet uitspreken, wat toch ergens een must is om de termen toe te passen vind ik. Maar kom, voorlopig gaat dat heel goed, die opvoeding. We hebben een welopgevoed meisje onder onze vleugels.

'Jaja, we hebben het door, iedereen goed opgevoed...' hoor ik u misschien denken? Awel, daar spreek ik u enorm neig tegen!

Blijkbaar, met het ouder worden, gaan er toch een aantal aspecten van de opvoeding die sommigen hebben genoten verloren. Is het de leeftijd, is het alcohol, dementie, een combinatie,... moeilijk te zeggen.
Punt is, ze brokkelt al, die muur van beleefdheid, discretie en respect.

Dat mag ik nu al bijna 34 weken aan den lijve ondervinden. Want blijkbaar, als je zwanger bent, hoef je niet discreet, beleefd of met respect behandeld te worden.

Blijkbaar is het maar normaal, dat je een zwangere vrouw vanaf je weet dat ze zwanger is, constant vraagt hoeveel ze nu precies weegt en hoeveel ze al is bijgekomen.
Je mag blijkbaar ook luidkeels commentaar hebben op de omvang van de buik en uiteraard zeker aan de zwangere in kwestie zeggen dat ze nu toch al op ontploffen staat.
Er moet ook enorm verschrikt gekeken worden als de zwangere zegt dat ze nog 7 weken te gaan heeft, om dan te volgen met de zin: "Allez jong, NOG zo lang?? Ge weet toch wel dat ge op het einde het meest bijkomt? Gij gaat nie meer door de deur geraken ze!". Ook de klassieker "Zijt ge wel zeker dat er geen 2 in zitten?" is een mooie volger. Of het iets boersere: "Amaai zeg, gij staat nogal zwaar jonk!" wordt regelmatig aangehoord.
Het is blijkbaar ook bon ton om enkels, benen, billen en vingers te bekijken om gezwind te zeggen dat die nogal gezwollen staan! Want ja, "ge houdt nogal wa vocht vast zeker??" En ook "ge hebt precies ook al wa een dikke kop eh!" zijn graag gebruikte uitdrukkingen.

Dag goede opvoeding... uw moeder is zonder twijfel enorm trots op de persoon die u geworden bent. Maar vergeet niet dat ook uw moeder er waarschijnlijk heeft uitgezien als een potvis op het droge, alleen om u het leven te schenken.

Dus aan iedereen die ik de komende 7 weken nog ga tegenkomen: wees gewaarschuwd, want als er iets gevaarlijker is dan een geïrriteerd vrouwmens is het wel een geïrriteerd zwanger vrouwmens.

En aan alle medezwangeren die dit hier zouden lezen: U ziet er zonder twijfel straaaaalend uit! En wie iets anders beweert, moet ge maar naar mij sturen...

zondag 21 april 2013

op e rappeke

Ik heb van die gebeurtenissen, waar ik heel relax naar toeleef, tot de avond ervoor. Dan krijg ik ineens plannen en ideeën in mijn hoofd...
De vava, mijn paps, is einde maart op zijn pensioen gegaan. Technisch gezien eerst nog een maand en een sjiek in verlof en vanaf de 1e mei officieel pensioen, om heel eerlijk te zijn.
Gisteren was het zijn verjaardag, 60 lentes jong is hij geworden. En vava kennende kon dat niet onopgemerkt voorbij gaan. Er werd een feestje gegeven, met lekkere broodjes en drankjes. 

Nu was ik eigenlijk gewoon van plan Mila iets aan te doen uit haar kast (uit mijn kast zou nogal onnozel zijn, geef toe.), en daar had ik me al in gesetteld. Tot vrijdagavond, ik in mijn vermiljoenboek begon te bladeren (ik doe dat al eens, in naaiboeken bladeren, fotootjes kijken,...) En mila zag rondhuppelen en spelen in dit jurkje dat ze aan had.

Ik ben nogal fan van hemdjurkjes, Mila ook, die zitten comfortabel en ze gaan makkelijk aan en uit. Het giggle patroon uit het boek leek mij dan ook ideaal! Ideaal om op het feest van vava aan te doen...

Bij gebrek aan maattabel werd het patroon van een 4 jaarke getekend en nagemeten, dat bleek redelijk te passen. Het werd naarstig getekend, geknipt en geoverlocked, zo snel als mijn traag lijf me toelaat voor de moment.
Assamblage zag ik op vrijdagavond niet meer zitten, dat zou ik wel effe fixen op zaterdagmorgen.

Dus zo gedacht zo gedaan, op zaterdag werd dat hier even in elkaar gestoken. En ik moet zeggen, dat ging snel! Het is dan ook geen volledig gevoerde jurk maar enkel een belegje aan het bovenstuk, wat het ook allemaal wat sneller maakt. 
Bij de pasbeurt kreeg ik wel een lichte paniekaanval, da zag er ineens toch nie al te breed uit... Maar kom, kind paste er net in, ze zal het waarschijnlijk geen jaren dragen, ma het past wel.






Oh nee! Mama, het is al tijd voor een ijsje!



Het stofje lag al eventjes in mijn kast te blinken en kocht ik op een opendeurdag bij vermiljoen. Ik vind het perfect voor dit jurkje. Ik combineerde het met wat munt-pastel-blauw-groen-achtige gabardine van Koekepeertje voor de pads en het striklint te maken, kwestie het drukke geheel iets te breken. Ook de voering werd in die gabardine gemaakt.
In de hema kocht ik een heel assortiment capri leggings in vrolijke kleurtjes. Goed om de beentjes nu warm te houden, gezien het nog iets te koud is om in de blote benen naar school te gaan, maar de winter-broekkousen ofwel kapot ofwel te klein ofwel hopeloos gepluisd zijn.

Ik vind het knopendetail van de jurk wel mooi. In plaats van gewoon om de zoveel cm een knop te plaatsen, worden er telkens 2 knopen onder elkaar geplaatst. Simpel, ma toch mooi.
Mijn knopen hier komen uiteraard van de rommelmarkt. Nu had ik het probleem dat ik maar 2 sets knopen van elk 6 stuks had die echt mooi pasten bij de jurk. Maar ik had 6 knopen nodig om de jurk te sluiten, en 3 knopen voor de pads vast te zetten. Ik heb dus de knopen gecombineerd, maar gezien ze in hetzelfde kleurenpalet zitten, stoort het absoluut niet.

En daarmee was ons kleine gekleed voor het feest van de vava!






zaterdag 20 april 2013

zwieren-en-zwaaien-couture-combinatie

Man, de hoeveelheid naai-, knutsel-, brei- en haakboeken die uitkomen, ne mens kan het ver nie volgen!
Maar ik was wel heel nieuwsgierig naar het boek van vermiljoen samen met Little miss Y. Na lang twijfelen over het boek al dan niet aankopen, ben ik toch maar bezweken. Gezien ik gezwollen poten heb en binnen korte tijdsspanne mijne worp ga doen zijn schoenen en kledij even niet aan de orde... Ik moet mijn koopdrang dus op iets focussen.
En kijk, ik ben content, echt. Er staan een paar schoon patroontjes in.

Van het schoonzusje kreeg ik een tijdje geleden een reuze lap stof die ze op de kop had getikt in een winkelke. Nu is het probleem dat schoonzus niet naait, waardoor een reuze lap stof nogal werkloos ligt te liggen. Ik nam dus de lap stof mee en dacht voor de nichtjes (Jitse en Mila) een zelfde jurkje te maken.

Genoeg achtergrondinformatie. U kan die 2 dingen samenvoegen en weet dan dat ik een patroon koos uit mijne nieuwen boek. Ik koos voor het Candy Cane patroon, maar zette er een andere rok onder. Eentje die zij onlangs geweldig goed uitlegde. Maar ik nam 8 delen ipv 6.
Want zwieren en zwaaien, daar zijn de beide nichtjes hier geweldig goed in, en met zo een rokje kan er goed gezwierd worden.





Wat ik wel enorm mis in het boek, is een maattabel. Het zou handig zijn met de maten in een tabel en de bijhorende hoeveelheid stof, zodat je het kind in kwestie toch eens kan opmeten voor je begint te tekenen en knippen en je zeker bent dat je genoeg stof hebt ook.
Waar ik me ook een beetje aan had mispakt is de hoeveelheid stof die zo een rok in 8 delen vraagt. Maar het zwier-en-zwaai-gehalte van de jurk maakt veel goed!

zondag 7 april 2013

bambizacht

Kent u dat, zo ineens tot een besef komen? Zo opeens ten volle beseffen, voor 100%, dat er een baby bijkomt, dat je ook voor een hoop slapeloze nachten komt te staan, voor een drukke periode waarin pap en kak de hoofdrollen spelen. Ja, ik weet nu al zo een goeie 30 weken dat ik zwanger ben, maar hét besef, dat was er precies nog niet... tot deze week, ik de doopsuikerpresentatie ineen aan het steken was en mijn valiesje begon te maken.

Ineens besefte ik dat ik eigenlijk nog compleeeeeeeet niets had gemaakt voor de baby... Ja 100 doopsuikerzakjes, dat tellen we niet mee, daar heeft dat kind compleet niets aan natuurlijk.

Mila heeft bij haar geboorte van een lieve dame een heel mooi dekentje gekregen. Hier bekend als 'het Wollie-Dollie-deken', omdat Wollie Dollie, haar knuffelschaap, op het dekentje staat. Het is een superzacht dekentje, helemaal op maat van een kind, net groot genoeg om in de zetel onder te kruipen, nu ze 4 is. Ook perfect van grootte voor de maxi cosi en de buggy. Voetenzakken, die waren hier geen succes bij Mila, daar wou ze absoluut niet blijven inzitten. Enter Wollie-Dollie-deken.

En dekentje zou het dus worden voor onze kleine nieuwe babymeid. Ik heb best lang gezocht naar een ideaal stofje voor het dekentje. Ik wou namelijk een mooi, fris stofje met een mooie print die kinderen wel aanstaat, in kleurtjes die vrolijk zijn in de lente en zomer, maar ook best gaan voor de herfst en de winter. En na lang zoeken, kwam ik deze webshop tegen! Vrij nieuw voor mij, het was toch de eerste keer dat ik hem tegenkwam. Bij Malieke vond ik het mooie stofje met hertjes die aan mijn eisen voldeed! Fris, mooi, en door de kleurencombinatie perfect voor alle seizoenen! Het is geen witte achtergrond maar crèmekleurig. Dat en de felle blauwe accenten maken het voor mij fris en zomers, de hertjes en paddestoelen geven het dan de herfstige touch.
Een aanrader, de webshop, mooie stofjes die ik nog in niet veel andere shops ben tegen gekomen, en een heeeeel erg vriendelijk madammeke die de shop heeft! En ook al is er geen Paypal voor de betaling, de bestelling, betaling en verzending verliep echt vlot.

De ideale kleur paspel vond ik tijdens een nocture-shopping met Sewing is Fun, bij Stoffen Van Leuven

Zie hoe schoon...

De achterkant is lekker zachte, dikke, crèmekleurige fleece van bij De Strek in Ledeberg. 

Op de momenten dat ik begin aan dekentjes of fleecetoestanden, ben ik altijd zo blij met mijn boventransportvoet, gedaan met delen fleece over hebben en tegentrekkende dekens!

Allé, het kind kan toch al wa gedekt worden.

donderdag 4 april 2013

Testmodel

Man, den tijd, da is iets wa kan vliegen als je er een chronisch tekort aan blijkt te hebben!

Maar goed nieuws! De doopsuikerzakjes zijn af! Jaja, alle 100! Ook het geboortekaartje is gekozen, de babyborrelzaal ligt vast... Dus naar de buitenwereld lijkt alles dik in orde te zijn qua planning.
Dat ik maar 10 weken meer te gaan heb, nog steeds gaan valies klaar heb staan, zelfs niet goed weet hoeveel kleine kleertjes ik heb wegens werken aan de kamer op zolder (de dozen met kleertes staan bij de Bomma gestockeerd), dat ik nog steeds niets heb om na de bevalling aan te trekken en dat borstvoedingsgewijs wa handig zou kunnen zijn, dat de parkbekleding en park nog niet in de buurt van ons huis zijn,  dat we eigenlijk geen plek hebben voor al da babygerief beneden te zetten, denk ik even nie aan... (En scandeert er in mijn hoofd: Liezewiezewoes kan het nie aan! Ze is mentaal te zwak!)

Komt er dan nog es even bij dat de hormonen en warempel voor zorgen dat ik nog perfectionistisch ga worden ook... Een paar weken geleden ging ik met haar even op stap naar Stoffen Van leuven, en kwam thuis met een pak schoon gerief. Waaronder 2 halve meters zijde, vreed schoon, effenaf! Ma ook wa duur. Ik zag instant 2 schoon bloeskes voor Mila, maar had nog geen patroon in gedachten. En gezien ik niet van zin was die schoon stukskes stof te verpesten, ging ik deze keer een testmodel maken!
Ik vond in een Japans boekje een modelleke, wa los en luchtig, ideaal om met die zijde te maken. Ik tekende, knipte in een stofke uit de kast die ook heerlijk zacht en soepel valt, en maakte dit modelleke.




achteraan afgewerkt met zilverkleurige biais uit de Sew-bi-do collectie van de Veritas.
Ik heb die overlappende rugpanden wel eens met een steekje vastgezet want in het patroon wordt dat gewoon open gelaten. Dan vind ik het persoonlijk nogal heel erg bloot.

Het model valt haar wel mooi, hoewel ik misschien volgende keer de band onderaan een paar cm zou inkorten zodat die wat smaller valt en in de panden wat meer plooikes zitten. Ik ben er wel content van, maar zie hierin niet hét bloeske voor de zijde... De zoektocht gaat dus verder!

Stofke is van het stoffenspektakel vorig jaar.
Modelleke is uit het Japans boekske All Saisons.
zilverkleurige biais is van de Veritas.