dinsdag 24 september 2013

Wat u nog te goe had

Een paar maaksels voor het kleine gespuis passeerden hier al de revue, maar toen die klaar waren kon ik klein gespuis ook nog kwijt geraken in die maaksels.
Maar zoals gewoonlijk blijft de wereld niet stilstaan, al wenst mijn moederhartje nog zo hard dat wel het geval zou zijn... Nena is dus al flink gegroeid en bijgekomen

Ik had beloofd om haar ok eens te fotograferen met de kleertjes, dus bij deze, een update, van wat u dus nog tegoed had. Of toch een deeltje...

Ok, niet erg duidelijk, maar wel de enige bestaande foto in dat jasje. Ik had wat kam snaps miserie en trok een gat in de stof. Exit girafjasje dus...

Dit tenuetje had Nena aan om naar een babyborrel te gaan, en daar zijn er 2 mensen in geslaagd om te vragen of het een jongentje was... Ja madam, ik ben alleen extreem ruimdenkend en probeer mijn zoontje nu al de boodschap 'It's OK to be gay' mee te geven door hem een kleedje en broekkousen aan te doen...

woensdag 11 september 2013

Doen!

Ik veronderstel dat iedereen die mij hier volgt, haar ook wel zal volgen, maar toch, voor het geval u het niet zou gezien hebben...

Griet is dus als enige Vlaamse geselecteerd voor project Run and Play, hoeraaaaa voor haar dus! Ze maakte een geweldig schoon kleedje, de eerste opdracht van het project. Persoonlijk vind ik de concurrentie hierin niet bijster groot, de jurk van Griet vind ik echt, en dan ook echt, de schoonste. En dat zeg ik niet omdat het familie is! Maar, omdat smaken verschillen, en Amerikanen soms rare wezens zijn, toch een warme oproep: Stem! Stem op het kleedje van Griet en stem haar zo naar de overwinning!

Bent u geen flamingant?? Ah nee want u bent tegenwoordig ook supporter van ons nationaal elftal en u schreeuwt die recht naar, euh, Brazilië ist zeker??
Ook goed nieuws! Want Griet is ook gewoon de enige Belg die is geselecteerd! Score!

En indien u nog niet overtuigd bent, doe het dan gewoon, omdat u een aimabel mens bent, omdat u mij een aimabel mens vindt, omdat Griet zo een aimabel mens is...

Waar kan u stemmen?? Dit is de link! makkelijker kan niet!

vrijdag 6 september 2013

De fundamentalisten onder de vogels.

Voor wie het niet moest weten, wij hebben 2 poezen rondlopen. Een friskies-kat en een whiskas-kat, volgens mila. Lucy is een ros gestreepte tijgerpoes, Lola een grijs gestreept exemplaar.

Nu gedragen die poezen zich zelden als poes, in die zin dat nog geen enkele ooit iets gevangen heeft groter dan  een vlieg of spin. Lucy weigert zelfs buiten te komen, het beest wordt panisch van angst als we haar even buiten zetten. Eigenlijk hebben we dus eerder 2 schotelvodden lopen dan katten ma bon.

Er staan ook een paar boomkes enzo in onzen hof en in die van ons buren, waar familie Merel in huist. Een paar weken geleden vond baby merel het ne schonen dag om te leren vliegen, maar zijn oog-vleugelcoördinatie was nog niet dat en dat beest poefte gewoon op ons gras neer, op een meterke of 2 van een soezende Lola. Nu voor de meeste kleine vogels een ramp als ze dat voor hebben, niet voor baby merel, want behalve enorm nieuwsgierig is Lola absoluut geen bedreiging.
Curieus als ze dus was heft Lola haar gat op, gaat es aan die merel gaan snuffelen, en dan, dan is WOIII losgebarsten in den hof...

Ma en pa Merel zijn als gekken op Lola afgevlogen, scheerden heel laag over haar heen, daarbij enorm, maar dan ook enorm lawaai makend! Lola bang, begint wild in het rond te lopen in den hof, merels blijven haar volgen, haar als het ware bombarderen onder pieperige schreeuwkes! Ze wisselen elkaar ook af, de ene komt van links, de ander van rechts. Het lijken wel getrainde troepen. De Crem kan er iets van leren voor zijn leger!

Na een uur of 2 was ik het zo beu dat lawaai, dat ik me er es mee ging moeien ahja. Baby merel zat intussen ergens onder ons haag, Lola was al lang nie meer geïnteresseerd in da beest, maar op haar gemak slapen ging ook nie zolang ma en pa merel daar bleven rondtoeren.
Ik ging die beesten dus wa wegjagen, heb er wa kiezels naar gegooid, heb Mila ingezet om in de hof rond te lopen, en het bleek enig effect te hebben, het gekwiet werd wat zachter. Wij content.
Lola was intussen als verhuisd naar binnen om te dutten, verstandige keus.

de troepen

zelfs mijne goeie ligzetel palmden ze in, de smeerlapkes!


De volgende dag, Lola wandelt rustig door den hof, vangt een occasionele vlieg die passeert, en dan, ineens compleet out of the blue, weer ene merel-attack! deze keer waren ze zelfs nie onder de indruk van mijn kiezelkes en met bakstenen smijten vond ik er nu ook wel wa over.

Dat heeft zo meer dan en week geduurd eer de rust is weder gekeerd in den hof. Dat maakte het ook weer zeer duidelijk: ik hou niet van gevogelte in het algemeen, van merels in het bijzonder, tenzij gepluimd en gebraden aan het spit op mijn bord met een goe sauske.